Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

Ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνη Σαμαρά στη Βουλή


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
           
            Μόλις άκουσα τον κ. Παπανδρέου στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα.   
            Δεν κατάλαβε, ή κάνει πως δεν καταλαβαίνει τι του είπα.
            Ζήτησα την παραίτησή του κ. Παπανδρέου. Ώστε να πάει η χώρα σε εκλογές, υπό συνθήκες ομαλότητας.
            Αν κατάλαβε ότι θέλω να συγκυβερνήσω μαζί του, κατάλαβε λάθος.
            Αν κατάλαβε ότι θέλω να μοιραστώ υπουργεία μαζί του προφανώς κατάλαβε λάθος.
            Άναψε φωτιές παντού και τώρα θέλει να επιστρέψει και να κυβερνήσει με τη δική μας συναίνεση, σαν να μη συνέβη τίποτε.
            Του είπα καθαρά να παραιτηθεί και να πάμε σε εκλογές. Αυτή είναι η πρότασή μου. Δεν απάντησε. 
            Πολιτική δεν είναι τα παπαγαλάκια, ούτε οι ψεύτικες «διαρροές».
            Ταυτόχρονα, όπως θα δείξω, λέει ψέματα, εκβιάζει, με συκοφαντεί στο εξωτερικό, λαϊκίζει στο εσωτερικό για να παραμείνει γαντζωμένος στην καρέκλα του.    
Δεν ήλθα εδώ για να απαντήσω στα όσα απίστευτα συνέβησαν τις τελευταίες ώρες, στα όσα ειπώθηκαν, στα όσα ακούστηκαν, στα όσα πήγαν να γίνουν και αποφεύχθηκαν - ή δεν έχουν αποφευχθεί ακόμα…
            Γιατί το πρόβλημα πια δεν είναι να αποφύγουμε τα χειρότερα, αλλά να κάνουμε το μεγάλο βήμα προς τα μπρος: να ανοίξουμε το δρόμο για να βγούμε από αυτό το απίστευτο τέλμα.
            Πριν λίγες μέρες, ο κ. Παπανδρέου εξήγγειλε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τη νέα δανειακή σύμβαση – το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους που λέμε.
            Προειδοποιήσαμε ότι αυτό ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο για τον τόπο, υποσχεθήκαμε ότι θα αγωνιστούμε για να ματαιώσουμε το δημοψήφισμα και προτείναμε ως μόνη πλέον διέξοδο την άμεση προσφυγή στις κάλπες: Εκλογές!
            Αποδείχθηκε ότι είχαμε δίκιο.

Με την εξαγγελία του δημοψηφίσματος βρέθηκε στον αέρα η νέα δανειακή σύμβαση. Κι αυτό με τη σειρά του μπλόκαρε την έκτη δόση του προηγούμενου δανείου. Κι αυτό με τη σειρά του προκάλεσε φόβους για άμεση στάση πληρωμών της Ελλάδας. Τα spreads εκτινάχθηκαν από τις 2200 τη Δευτέρα στις 3000 μονάδες σήμερα! Κι αυτό με τη σειρά του προκάλεσε κύματα κερδοσκοπικών πιέσεων σε βάρος κι άλλων ευάλωτων χωρών της Ένωσης, όπως η Ιταλία.
Κι αυτό με τη σειρά του δημιούργησε κύματα πανικού στις διεθνείς αγορές.
            Σε τέτοιο κυκεώνα, μας έμπλεξε ο κ. Παπανδρέου… 
           
Προειδοποιήσαμε ακόμα, ότι είναι τέτοια η οργή του κόσμου στην Ελλάδα, που αν του έθεταν οποιοδήποτε εκβιαστικό δίλημμα, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να προκαλέσουν, από αντίδραση, την αντίθετη απάντηση του λαού από εκείνη που επιθυμούν. Γιατί όταν εξοργίζεις τον κόσμο δεν απαντά στο ερώτημα που του βάζεις, αλλά σε εκείνον που βάζει το ερώτημα…
            Σε τέτοιους κινδύνους πήγε να μας παγιδέψει ο κ. Παπανδρέου…

            Η διεθνής κοινότητα αντέδρασε ειδοποιώντας τον να μη διανοηθεί να θέσει σε δημοψήφισμα την ίδια τη δανειακή σύμβαση. Κι αντί αυτού - αν επιμένει - να θέσει στους Έλληνες το δίλημμα «αν θέλουν ή όχι να μείνουν στο ευρώ»!
Δηλαδή, με την επιμονή του κ. Παπανδρέου στο δημοψήφισμα - που κανείς εκτός από τον ίδιο δεν ήθελε τελικά - κινδύνευε η ίδια η Ελλάδα να θέσει σε αμφισβήτηση την ένταξή της στο ευρώ!
            Στο μεταξύ, ένας μετά τον άλλο βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δήλωναν ότι αρνούνται το δημοψήφισμα. Μέχρι που διαχώρισαν τη θέση τους ακόμα και ηγετικά στελέχη του κόμματός του…
            Σήμερα το μεσημέρι, με δημόσια παρέμβασή μου, ζήτησα να αποσυρθεί η πρόταση δημοψηφίσματος και να επιστρέψει η χώρα στην ομαλότητα.
            Ομαλότητα σημαίνει εκλογές άμεσα! Μέσα στις επόμενες έξι εβδομάδες, αν είναι δυνατό…
            Σημαίνει ακόμα, ότι πρέπει να εξασφαλιστούν οι συνθήκες για να εκφραστεί ελεύθερα το φρόνημα του ελληνικού λαού.
            Να φύγει ο φόβος που κυριαρχεί σήμερα και τα τεράστια ερωτηματικά αβεβαιότητας και μέσα στην Ελλάδα - και στο εξωτερικό για την Ελλάδα.
Να φύγει κάθε αβεβαιότητα για τη νέα δανειακή σύμβαση, χωρίς την οποία η Ελλάδα οδηγείται σε χρεοκοπία. Και για την 6η δόση του δανείου, χωρίς την οποία κινδυνεύει να υπάρξει άμεσα στάση πληρωμών. Που θεωρείται προοίμιο χρεοκοπίας. Άλλωστε, χθες η κα Λαγκάρντ σας το είπε έξω από τα δόντια.
            Αν παραμεριστούν οι δύο αυτές παραλυτικές αβεβαιότητες η χώρα μπορεί να πάει σε εκλογές και ο κόσμος να ψηφίσει απελευθερωμένος από το φάσμα του τρόμου, που σκόπιμα του δημιούργησαν και σκόπιμα του καλλιεργούν ενάμιση χρόνο τώρα…
            Κι αυτά τα δύο πράγματα μπορούν να γίνουν σε πολύ σύντομο χρόνο και από μια προσωρινή κυβέρνηση απολύτως περιορισμένης δικαιοδοσίας, η οποία θα φέρει τη χώρα σε εκλογές.
            Μετά τη δήλωσή μου ο κ. Παπανδρέου φάνηκε πρόθυμος να το αποσύρει το δημοψήφισμα, με τον εξής απίστευτο ισχυρισμό:
            Ότι όλα αυτά τα έκανε, λέει, για να εξασφαλίσει τη συμφωνία Σαμαρά!
            Ισχυρίστηκε, στις Κάννες, ότι «αν υπήρχε συναίνεση δεν θα είχαμε ανάγκη το δημοψήφισμα».
            Και προφανώς τώρα που υπάρχει δήθεν «συναίνεση» – τόσα κατάλαβε – απέσυρε το δημοψήφισμα.
            Βέβαια η αλήθεια είναι ότι έξω «του τράβηξαν τ’ αυτί».
Γι’ αυτό και η τούμπα σήμερα…

            Αναρωτιέμαι: ο κ. Παπανδρέου κόντεψε να διαλύσει την Ελλάδα, και την Ευρώπη, το ευρώ, τα διεθνή χρηματιστήρια και το ίδιο το κόμμα του,  για να εξασφαλίσει τι;
Για να εκβιάσει εμένα και τον Ελληνικό λαό;
Ή για να εξασφαλίσει αυτό που εγώ, από πολλές μέρες, είχα δηλώσει πως αποδέχομαι ως «αναπόφευκτο»;
Από την 27ης Οκτωβρίου, την ημέρα που ανακοινώθηκε το «κούρεμα» είχα πει τότε, ότι εκεί που έφερε τα πράγματα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, που κανένας δεν το ήθελε ως πριν λίγο, ήταν πια αναπόφευκτο.
Και τώρα, ο κ. Παπανδρέου προσπαθεί να μας πείσει ότι κόντεψε να… διαλύσει το Σύμπαν για να εξασφαλίσει τη «συμφωνία» μου σε αυτό που εδώ και δέκα μέρες έλεγα πως είναι αναπόφευκτο! Και χθες ακόμα το επανέλαβα ξανά, μιλώντας στην Κοινοβουλευτική μας ομάδα.
Μα καλά, δεν καταλαβαίνει τι θα πει «αναπόφευκτο»; Υπάρχει εδώ μέσα κανείς που δεν καταλαβαίνει τι θα πει «αναπόφευκτο»;
Θα πει αυτό που δεν έχει νόημα να διαφωνείς ή να συμφωνείς, γιατί γίνεται έτσι κι αλλιώς και δεν μπορείς να το αποφύγεις.
Μας λέει τώρα ότι κατάφερε να επιτύχει να συμφωνήσω σε αυτό που εγώ ο ίδιος έλεγα …«αναπόφευκτο»! Τι θα ακούσουμε ακόμα…
Είχα πει επίσης ότι άλλο πράγμα η δανειακή σύμβαση - δηλαδή πόσα δανειζόμαστε, πότε και με πιο επιτόκιο θα τα επιστρέψουμε - από τα μέτρα πολιτικής που τη συνοδεύουν. Εμείς από την εποχή του αρχικού Μνημονίου, ακόμα, διαφωνήσαμε με τα μέτρα πολιτικής, ή μάλλον με κάποια απ’ αυτά, με το μείγμα πολιτικής. Όχι με την αρχική δανειακή σύμβαση.
Άλλωστε η αρχική δανειακή σύμβαση ούτε τέθηκε ποτέ στην έγκριση κανενός. 
Και οι αντιρρήσεις με το μείγμα πολιτικής παραμένουν ακέραιες. Κι ασφαλώς διατηρούμε το δικαίωμα να διαφωνούμε με ένα πακέτο πολιτικής που οδήγησε σε αδιέξοδο. Έχουμε πει πολλές φορές ότι δεν διαφωνούμε με τους στόχους της σύγκλισης αλλά με τους τρόπους που επιδιώκεται. Και διατηρούμε το δικαίωμα – και την υποχρέωση – να πείσουμε τους εταίρους μας για όσα δεν λειτούργησαν και πρέπει να αλλάξουν.
Όσα ισχύουν και θεωρούνται αυτονόητα για την Ιρλανδία και την Πορτογαλία μπορούν να συμβούν και στη δική μας περίπτωση. Αυτά συζητάμε. Για να υπάρξει Ανάκαμψη στην Οικονομία, όπως υπάρχει σήμερα στην Ιρλανδία.
Για να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή. Όπως συμβαίνει σήμερα και στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία.
Κι όπως, δυστυχώς δεν συμβαίνει στην Ελλάδα…
Σε όσους επισείουν κάθε τόσο το τι έγινε στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία, απαντάμε: Μα αυτά ακριβώς διεκδικούμε και για την Ελλάδα!
-- Είναι απόλυτα ρεαλιστικό να διεκδικείς να αλλάξεις όσα δεν δούλεψαν ήδη, όσα επιδείνωσαν την κατάσταση αντί να τη βελτιώσουν.
-- Είναι απόλυτα ρεαλιστικό να διεκδικείς ό,τι ίσχυσε σε άλλες χώρες με αντίστοιχα προβλήματα. Και δούλεψε…
Ε, λοιπόν, αυτό λέμε. Και σε αυτά επιμένουμε. Τίποτε παραπάνω και τίποτε λιγότερο.

Αλλά για να μπορέσει η χώρα να βγει από την κρίση πρέπει να αποκτήσει κυβέρνηση. Και σήμερα δεν έχει κυβέρνηση…
Για να μπορέσει να κυβερνηθεί, πρέπει η κυβέρνηση να διαθέτει αξιοπιστία. Και η τωρινή κυβέρνηση δεν έχει καμία αξιοπιστία. Ούτε στο εσωτερικό ούτε στο εξωτερικό…
Ο κ. Παπανδρέου λέει ψέματα με απίστευτη ευκολία: Είχαμε ακούσει προ ημερών ότι ο Πρωθυπουργός ενημέρωσε τους ξένους ηγέτες για το δημοψήφισμα. Την επομένη τον διέψευσαν οι ίδιοι οι ξένοι ηγέτες.
Λίγο πριν μας είχαν πει ότι συμφώνησε το υπουργικό Συμβούλιο ομόφωνα στην πρόταση για το δημοψήφισμα – αυτό που δεν θα γίνει τελικά. Την ίδια μέρα τα μέλη του υπουργικού Συμβουλίου διέψευδαν κατηγορηματικά και διαχώριζαν τη θέση τους δημόσια..
Είχαμε ακούσει παλαιότερα, ότι τα μέλη της Τρόϊκας έφυγαν ξαφνικά στις αρχές Σεπτεμβρίου από την Ελλάδα. Αλλά η αποχώρησή τους ήταν ξαφνική μεν, αλλά και… «προγραμματισμένη»! Άλλο απίστευτο ψέμα...
Λένε ψέματα διαδίδουν ψέματα κι έχουν χάσει πλήρως την αξιοπιστία τους στο εσωτερικό. Τώρα την έχασαν και στο εξωτερικό!

Γι’ αυτό και ζήτησα σήμερα, πέρα από την ανάκληση του επικίνδυνου και τυχοδιωκτικού δημοψηφίσματος, μια προσωρινή κυβέρνηση με αποκλειστική εξουσιοδότηση να πάει τη χώρα σε εκλογές, αφού διαλύσει τα σύννεφα του φόβου μέσα στην Ελλάδα και της αναταραχής διεθνώς, ώστε ο ελληνικός λαός να εκφραστεί ελεύθερα. Δηλαδή να επικυρώσει τη σύμβαση και να ξεμπλοκάρει την έκτη δόση.
Αυτά είπα δημόσια.
* Δεν δέχθηκα και πολύ περισσότερο δεν ζήτησα «οικουμενική κυβέρνηση».
* Δεν δέχθηκα και πολύ περισσότερο δεν ζήτησα συγκυβέρνηση μικρής, μεσαίας ή μακράς διάρκειας.
* Δεν δέχθηκα και πολύ περισσότερο δεν ζήτησα, ούτε βέβαια συζήτησα να μπουν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας στην προσωρινή κυβέρνηση.
* Ζήτησα κυβέρνηση λίγων εβδομάδων, υπό την πρωθυπουργία κάποιου προσώπου κοινής αποδοχής για να φτάσει η χώρα σε εκλογές αφού βγει το «αγκάθι» που λέγεται δανειακή σύμβαση και έκτη δόση.
* Δεν δέχθηκα ούτε πρόκειται να δεχθώ το σύνολο της πολιτικής που έχει ήδη εφαρμοστεί, πολύ περισσότερο αυτά τα μέτρα που έχουν ήδη χρεοκοπήσει.
* Αυτά θα διεκδικήσω να αλλάξουν μετά τις εκλογές.
Είπα ότι θα δεχθώ αυτά που έχουν ήδη ανακοινωθεί στις 27 Οκτωβρίου. Το κούρεμα κατά 50% στα ιδιωτικά ομόλογα του ελληνικού κράτος και με επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Δηλαδή τα συμπεράσματα της Απόφασης της 27ης Οκτωβρίου. Που χθες η κα. Μέρκελ και ο κ. Σαρκοζί και η κα Λαγκάρντ είπαν πως είναι προϋπόθεση για την 6η δόση.
Δέχομαι ακόμα πλήρως τη δέσμευση της Ελλάδας στην εκπλήρωση των στόχων δημοσιονομικής προσαρμογής. Όπως τα δεχόμουν πάντοτε. Αλλά όχι όσα μέτρα έχουν ήδη αποτύχει. Αυτά ασφαλώς και θα προσπαθήσω να τα αλλάξω.
Δεν θα τα αλλάξω μονομερώς! Αλλά από τη στιγμή που δεν δουλεύουν ασφαλώς και δικαιούμαι να προσπαθήσω να τα αλλάξω.
Γι’ αυτό λοιπόν, ζητώ από τον κ. Παπανδρέου να παραιτηθεί από Πρωθυπουργός και να διευκολύνει τις εξελίξεις.
Αυτό είπα και στον ίδιο όταν επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά πριν λίγες ώρες, σήμερα το απόγευμα. Να παραιτηθεί, ώστε να γίνει μια προσωρινή μεταβατική κυβέρνηση που θα φέρει άμεσα ομαλότητα και εκλογές.
Αλλά εκείνος δεν παραιτείται. Μου ζητάει τώρα να… «συν-διαμορφώσουμε» τα νέα μέτρα.
Όχι κύριε Παπανδρέου. Να παραιτηθείτε! Να γίνουν εκλογές. Να δώσει ο ελληνικός λαός τη δύναμη στο νέο Πρωθυπουργό να διαπραγματευθεί καλύτερα μέτρα.
Του είπα και κάτι ακόμα: ότι όπως φαίνεται, όταν έρχεται σε επαφή με τους εταίρους μας δεν χάνει ευκαιρία να συκοφαντεί εμένα και τη Νέα Δημοκρατία και να εμφανίζει μια απίστευτη στρεβλή εικόνα για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα.
Δημιουργεί την εντύπωση ότι η πολιτική του απέτυχε γιατί εγώ δεν προσέφερα συναίνεση. Και γιατί ο ελληνικός λαός δεν έχει ξεκαθαρίσει, τάχα, αν θέλει το ευρώ. Γι’ αυτό και πρότεινε δημοψήφισμα.
Τον πληροφορώ ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει πρόβλημα με το ευρώ.
Εκείνος παρά λίγο να δημιουργήσει πρόβλημα.
Και η πολιτική του απέτυχε, διότι ήταν λάθος.
Όχι γιατί δεν συμφώνησα εγώ με το λάθος.
Κι αν εγώ προσυπέγραφα το λάθος δεν θα βελτιωνόταν η πολιτική αυτή. Λάθος θα παρέμενε...
Η πολιτική αυτής της κυβέρνησης έχει αποτύχει Όχι η κοινωνία.
Δεν είναι στραβός ο γιαλός. Εσείς στραβά αρμενίζετε.


            Και κάτι ακόμα, αφού αρέσει στον κ. Παπανδρέου η αναφορά σε «δημοκρατικές εκτροπές»
και στα  χρόνια της «Αποστασίας».
Τότε, το 1965, η «εκτροπή» ήταν γιατί δεν γίνονταν εκλογές!
Τώρα είναι ο ίδιος που προσπαθεί να αποφύγει τις εκλογές,
και φτάνει να αποκαλείτε «εκτροπή» την πρόταση για άμεσες εκλογές!
Έχουν αντιστραφεί οι ρόλοι, αλλά και το νόημα το λέξεων.
Και να σκεφτεί κανείς, ότι εκείνος που ζητούσε τότε, πεισματικά, να γίνουν εκλογές λεγόταν Γεώργιος Παπανδρέου.
Τώρα εκείνος που τις αρνείται φέρει το ίδιο όνομα.
Καλά λένε ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα…

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Σας είπα αυτά που σας είπα, έδωσα όλες τις απαραίτητες διευκρινήσεις και φεύγω. Δεν πρόκειται να παραμείνω στη συνέχεια μιας συζήτησης για την εμπιστοσύνη σε μια κυβέρνηση, η οποία φυλλοροεί.
Από το να αρχίσουμε τώρα τις αντεγκλήσεις και τους τσακωμούς και τις ρητορικές κορώνες, προτίμησα να καταθέσω τις θέσεις μου και να αφήσω τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος να ολοκληρώσουν τη συζήτηση για την πρόταση εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή τους.
Άλλωστε, έτσι που ήλθαν τα πράγματα είναι πια εσωτερική τους υπόθεση. 
Εγώ την υπέρβασή μου την έκανα.
Υπέδειξα και διευκολύνω τη λύση.
Και δεν ζητώ τίποτε! Παρά μόνο να δοθεί η ευκαιρία στο λαό να μιλήσει υπό συνθήκες ομαλότητας. Και να αποκαταστήσουμε αμέσως το κύρος της Ελλάδας στο εξωτερικό και τη σταθερότητα της χώρας μας στο εσωτερικό.
Τώρα είναι η ώρα να κάνουν και οι άλλοι το χρέος τους.
Άνοιξε ο δρόμος για μια καλύτερη μέρα αύριο.
Ελπίζω να βοηθήσετε όλοι. Γιατί ο λαός μας λαχταρά αύριο να αρχίσει καινούργια μέρα για τον τόπο.
Έκανα ό,τι έπρεπε να κάνω. Ελπίζω όλοι να κάνουν αυτό που πρέπει.
            Η Νέα Δημοκρατία είναι εγγύηση της δημοκρατικής ομαλότητας, της εθνικής ενότητας, της ευρωπαϊκής πορείας μας, της παραμονής μας στο ευρώ και της ανάκαμψης που θα διεκδικήσουμε και θα καταφέρουμε και θα ’ρθει.
            Προσπάθησα να μην ανεβάσω τους τόνους όσο ίσως θα ’πρεπε, αν και θα μπορούσα.
            Ήδη, εγγυώμαι την πορεία αυτού του τόπου προς τη λύτρωση των εκλογών.
            Αυτή τη στιγμή, δεν βλέπω εχθρούς ή αντίπαλους εδώ μέσα. Θέλω τη βοήθειά όλων σας. Αλλά, αν κάποιοι επιμένουν στο πεθαμένο χθες, σας το λέω: Ας κολλήσουν μόνοι τους στο τέλμα.
            Εμείς θα ξεκολλήσουμε. Και την πολιτική ζωή και το λαό μας.
            Με σημαία, την Αλήθεια, την Ανάκαμψη, την Ευρώπη και την Αξιοπρέπεια.



Η Ν.Δ. παραμένει εγγυητής της Ευρωπαϊκής μας πορείας




«Η Νέα Δημοκρατία είναι το κατ' εξοχήν Ευρωπαϊκό Κόμμα της Ελλάδας.
Ήταν, είναι και παραμένει ο εγγυητής της Ευρωπαϊκής μας πορείας και βεβαίως της παραμονής μας στο ευρώ.
Από την πρώτη στιγμή εκφράσαμε την απαίτηση να ματαιωθεί το δημοψήφισμα. Και ζητάμε από τον κ. Παπανδρέου δημόσια να το αποσύρει αμέσως.
Οι δραματικές εξελίξεις των τελευταίων ωρών έδειξαν ότι είχαμε απόλυτα δίκιο. Το δημοψήφισμα ξεκίνησε ως απόπειρα εκβιασμού του ελληνικού λαού και κατέληξε σε μοχλό αμφισβήτησης της Ελληνικής ένταξης στο ευρώ και στην Ευρώπη. Ενώ τέθηκε σε αμφισβήτηση και η έκτη δόση που ήταν ως προχθές «δεδομένη». Και βρέθηκε ξανά στον αέρα η νέα δανειακή σύμβαση που συμφωνήθηκε στην Ευρώπη στις 27 Οκτωβρίου.
Υπό το βάρος αυτών των δραματικών εξελίξεων προέκυψε ανοικτή κρίση ακυβερνησίας και η χώρα πρέπει άμεσα να επανέλθει στην ομαλότητα.
Επαναλαμβάνω αυτό που έχω, ήδη, δηλώσει δύο φορές μέχρι τώρα: Εδώ που έφτασαν τα πράγματα με την πολιτική της κυβέρνησης, η νέα δανειακή σύμβαση έχει γίνει αναπόφευκτη. Και πρέπει να διασφαλιστεί.
Προφανώς, διατηρούμε τις διαφωνίες μας με τα μέτρα πολιτικής που σήμερα εφαρμόζονται. Δεν διαφωνούμε, όμως, με τους στόχους της σύγκλισης, όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές, αλλά με το μίγμα της πολιτικής που μας έχει, άλλωστε, οδηγήσει μακριά από τους στόχους αυτούς.
Ζητώ το σχηματισμό προσωρινής μεταβατικής κυβέρνησης με αποκλειστική αρμοδιότητα την άμεση διεξαγωγή εκλογών. Και την επικύρωση της δανειακής σύμβασης από την παρούσα Βουλή.
Γιατί η νέα δανειακή σύμβαση πρέπει να πάψει να αποτελεί «εκκρεμότητα» για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη. Και η έκτη δόση πρέπει να ξεμπλοκάρει το ταχύτερο, ώστε οι εκλογές να γίνουν υπό συνθήκες ομαλές. Και να εκφραστεί έτσι ελεύθερα το φρόνημά του λαού μας.
Η νέα κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές θα ενώσει το λαό, αλλά και τον Ελληνισμό - εντός και κι εκτός Ελλάδας - για να βγει η πατρίδα μας από την κρίση. Αυτό το εγγυώμαι προσωπικά. Και να μου έχετε εμπιστοσύνη!
Το αίτημα για άμεση διεξαγωγή εκλογών είναι αδιαπραγμάτευτο από την πλευρά μας, αλλά και από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Ο λαός πρέπει να αισθανθεί ξανά ασφαλής στον τόπο του, σταθερά μέλος της Ευρώπης και υπεύθυνος για την τύχη του.
Η Νέα Δημοκρατία είναι εγγύηση και για την ασφάλεια και για την ευρωπαϊκή μας θέση, για την παραμονή μας στο ευρώ και για την ελεύθερη έκφραση της θέλησης του ελληνικού λαού».

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011

Ομιλία του Προέδρου της Ν. Δ. κ. Αντώνη Σαμαρά στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

            Προχθές, ο Πρωθυπουργός κατέθεσε πρόταση εμπιστοσύνης για την κυβέρνησή του και εξήγγειλε δημοψήφισμα για τη δανειακή συμφωνία.
            * Το πρώτο - η πρόταση εμπιστοσύνης - είναι κραυγή αγωνίας ενός Πρωθυπουργού που νιώθει να έχει χάσει κάθε νομιμοποίηση μέσα στην κοινωνία. Το ζήτησε και τον περασμένο Ιούνιο. Τώρα το ξαναζητάει…
            * Το δεύτερο – η εξαγγελία δημοψηφίσματος – είναι απόδειξη έσχατου αδιεξόδου και αποκάλυψη ακρότατης ανευθυνότητας.
            Εξαγγέλλεται δημοψήφισμα, με το οποίο ο ελληνικός λαός καλείται να απαντήσει, με ένα ναι ή με ένα όχι, πάνω σε μια ευρωπαϊκή συμφωνία, που σήμερα ακόμα…δεν έχει ολοκληρωθεί, δεν υφίσταται, ουσιαστικά δεν υπάρχει!
            Και επειδή η συμφωνία αυτή τίθεται ξαφνικά υπό την αίρεση του ελληνικού δημοψηφίσματος, είναι πιθανό να μην υπάρχει ούτε σε δύο μήνες από τώρα.
            -Γιατί πώς θα δεχθούν οι τράπεζες εθελοντικό «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων τους, αν δεν γνωρίζουν κατά πόσο το δέχεται η ίδια η Ελλάδα;
            -Πώς θα δεχθούν οι δανειστές μας να προσδιορίσουν τους όρους υπό τους οποίους θα μας δανείσουν, αν δεν γνωρίζουν προηγουμένως τι δέχεται και τι όχι η Ελλάδα;
            Όλα είναι πια στον αέρα.
            Η κυβέρνηση έφερε μια συμφωνία, που η ίδια έσπευσε να την ακυρώσει λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα.
            -- Αν η συμφωνία ήταν καλή, όπως ισχυρίζεται, γιατί την ακυρώνει τώρα;
            -- Κι αν δεν ήταν καλή, γιατί την έφερε πανηγυρίζοντας;
           
            Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
             
            Όσο η δανειακή συμφωνία βρίσκεται υπό την αίρεση του ελληνικού δημοψηφίσματος δεν θα κλείσει.
Όμως, όσο δεν κλείνει, δεν μπορεί να τεθεί και σε δημοψήφισμα. 
            Αυτή η κραυγαλέα αντίφαση δείχνει τον ακραίο πανικό της κυβέρνησης.
            Και μια τέτοια κυβέρνηση, σε τέτοιο πανικό, είναι επικίνδυνη και πρέπει να φύγει το γρηγορότερο.
            Για να σταματήσουν οι ακραίοι τυχοδιωκτισμοί στην πλάτη της Ελλάδας.
            Ο κ. Παπανδρέου έβαλε τη χώρα στο επίκεντρο μιας παγκόσμιας καταιγίδας για το προσωπικό του συμφέρον.
Φτάσαμε στο απίστευτο σημείο οι δικοί του υπουργοί και βουλευτές να του λένε να φύγει και αυτός να παραμένει.
Επιτέλους, τι στόχο έχετε κ. Παπανδρέου; Να διαλύσετε την Ελλάδα;

Αλλά, μας κάνει και μαθήματα υπευθυνότητας. Αυτός που παίζει κορόνα γράμματα το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη.
            Γιατί η πορεία της Ελλάδας στην Ευρώπη μας νοιάζει κ. Παπανδρέου...
            Εσείς κανένα δεν απασχολείτε πια και σας έχουν ξεπεράσει τα γεγονότα.

            Η εξαγγελία δημοψηφίσματος, όμως, είναι κάτι παραπάνω από κίνηση πανικού. Είναι και το άκρον άωτο της ανευθυνότητας.
            Καλούν τον ελληνικό λαό να απαντήσει, ουσιαστικά με ένα «ναι» ή με ένα «όχι», σε τι ακριβώς; Σε μια δανειακή σύμβαση που δεν έχει ολοκληρωθεί και δεν μπορεί πια να ολοκληρωθεί, και που μέχρι στιγμής συνοδεύεται από μια πολιτική, η οποία έχει ήδη αποτύχει πλήρως;  
            Όμως, οι δανειακές συμβάσεις δεν τίθενται προς έγκριση…
Οι πολιτικές που τις συνοδεύουν τίθενται προς έγκριση!
            Η προηγούμενη δανειακή σύμβαση το Μάιο του 2010, δεν ψηφίστηκε ούτε καν από τη Βουλή! Κι όταν άλλαξε, τον περασμένο Μάρτιο με την επιμήκυνση αποπληρωμής και τη μείωση των επιτοκίων, και πάλι δεν κλήθηκε να ψηφίσει η Βουλή. Κι όταν ξανά-άλλαξε το περασμένο Ιούλιο, με τη Συμφωνία που έγινε τότε για μικρότερο «κούρεμα», πάλι δεν ψήφισε η Βουλή… 
            Αντίθετα, τα μέτρα πολιτικής που δεσμεύεται να λάβει η χώρα, εγκρίνονται από τη Βουλή. Αυτό έγινε το Μάιο του 2010 με το Μνημόνιο. Κι όταν άλλαξαν τα μέτρα πολιτικής και προστέθηκαν νέα, με το Μεσοπρόθεσμο, πάλι ψηφίστηκαν από τη Βουλή.
            Εδώ γιατί ακριβώς θα ψηφίσει ο Ελληνικός λαός σε δημοψήφισμα;
            Γι’ αυτό που δεν χρειάζεται να ψηφίσει καθόλου;
Ή γι’ αυτό που πρέπει να περάσει οπωσδήποτε από τη Βουλή;
            Όποιος θέλει να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο, διαχωρίζει τη δανειακή σύμβαση από την πολιτική που τη συνοδεύει. Και προσπαθεί να αλλάξει την πολιτική αυτή, για να μπορέσει η χώρα να σταθεί στα πόδια της, να πληρώσει τα δάνειά της και να βγει κάποτε από την κρίση.
            Αλλαγή πολιτικής είναι αυτό που απαιτούν οι περιστάσεις.
Αλλαγή πολιτικής απαιτεί η Οικονομία και η Κοινωνία.
            Η κυβέρνηση εκβιάζει το λαό να αποδεχθεί τη δανειακή σύμβαση και την λάθος πολιτική ταυτόχρονα.
            Και διακινδυνεύει, να απορρίψει ο λαός τη λάθος πολιτική και μαζί να απορρίψει και τη δανειακή σύμβαση.
            Πράγμα που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ίδια την Ευρωπαϊκή ένταξη της Ελλάδας και την ίδια την υπόσταση της Ευρωζώνης.
            Μας ρώτησαν τα ξημερώματα, μετά το υπουργικό τους συμβούλιο, γιατί αγωνιούμε; Δεν θέλαμε δανειακή σύμβαση, και τώρα τη θέλουμε να εγκριθεί;
Το επαναλαμβάνω για να το καταλάβουν ακόμα και κείνοι που βρίσκονται σε πανικό: Η δανειακή σύμβαση ποτέ δεν τέθηκε για έγκριση. Τα μέτρα οικονομικής πολιτικής που τη συνοδεύουν απορρίψαμε και απορρίπτουμε!
Όμως, προσέξτε τι εγκληματικό σοφίστηκε ο κ. Παπανδρέου: Αντί να κάνει τη διάκριση μεταξύ της δανειακής σύμβασης και των οικονομικών μέτρων, ώστε να μπορέσουμε να αλλάξουμε οικονομική πολιτική,  ταυτίζει τα δύο μαζί για να δέσει χειροπόδαρα τους Έλληνες στην πολιτική του, εκβιάζοντας τον ελληνικό λαό.
            Ο κ. Παπανδρέου, λοιπόν, μας λέει: είτε ψηφίστε μια κι έξω, με ένα «ναι» ή με ένα «όχι» όλα αυτά που σας φέρνω, είτε καταψηφίστε τα και πάρτε την ευθύνη να βγούμε από την Ευρώπη! Ιδού  ο χονδροειδής εκβιασμός.  Δηλαδή μας λέει: Εδώ που σας έφερα, έχετε ανάγκη τη νέα δανειακή σύμβαση, γι’ αυτό εγκρίνετέ την και μαζί εγκρίνετε - θέλοντας και μη -  και την πολιτική που οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο.
            Και κινδυνεύει έτσι ο ελληνικός λαός για να απορρίψει την πολιτική που τον οδήγησε σε εφιάλτη, να απορρίψει μαζί και το νέο δάνειο, βυθίζοντας στο χάος και την Ελλάδα και την Ευρώπη. Και εκτροχιάζοντας και την πορεία της Ελλάδας στην Ευρώπη.
            Ποιο, λοιπόν, θα είναι το ερώτημα που θα θέσουν στο δημοψήφισμα;
            -- Αν οι Έλληνες εγκρίνουν τη δανειακή σύμβαση που δεν γνωρίζουν και που είναι δύσκολο να κλείσει, όσο δεν την εγκρίνουν;
            -- Αν οι Έλληνες εγκρίνουν τη γενικότερη συμφωνία, που όμως περιλαμβάνει και τις δεσμεύσεις για εφαρμογή μιας πολιτικής που έχει ήδη αποτύχει πλήρως;
            -- Αν οι Έλληνες εγκρίνουν την παραμονή της χώρας τους στο ευρώ;
            Κι αν θέλουν να παραμείνουν στο ευρώ, και να συνεχίσουν την προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά με αλλαγές σε μια πολιτική που ήδη τους οδήγησε σε αδιέξοδο, τι ακριβώς θα ψηφίσουν; Ναι ή όχι;
            Η πολιτική ηγεσία μιας χώρας, οφείλει να δίνει επιλογές στον κόσμο για να εκφραστεί. Όχι να εκβιάζει τη θέληση του κόσμου σε πλήθος ερωτημάτων, που όλα θα πρέπει να απαντηθούν μονομιάς με ένα «ναι» ή ένα «όχι».
            Όταν θέτεις πολλαπλά διλήμματα σε δημοψήφισμα, και αναγκάζεις τον κόσμο, με ένα ναι ή με ένα όχι, να απαντήσει σε όλα, τότε κάνεις εκβιασμό.
Όταν εκβιάζεις, δεν ζητάς από το λαό να εκφραστεί. Τον πειθαναγκάζεις.
Κι όταν προσπαθείς να πειθαναγκάσεις το λαό, τότε μπορεί να πάρεις την αντίθετη απάντηση απ’ αυτή που περιμένεις...
Να γιατί ζήτησα, χθες, εκλογές πάση θυσία.   Για να πάμε από την αστάθεια και το χάος που μας οδηγεί στη δημοκρατική σταθερότητα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

            Ένα δημοψήφισμα σε στιγμές κρίσης μπορεί να γίνει μπούμερανγκ, ακόμα κι όταν το ερώτημα είναι σωστό…
            Ένα δημοψήφισμα με εκβιαστικό ερώτημα, είναι πιθανό να γίνει μπούμερανγκ, ακόμα κι αν διενεργηθεί σε ομαλές εποχές.
            Εδώ έχουμε και τα δύο: εκβιαστικό δημοψήφισμα σε στιγμές κρίσης!
            Σε τέτοιες συνθήκες ο λαός δεν απαντάει στο ερώτημα. Απαντάει σε αυτόν που τον ρωτάει, ανεξάρτητα από το τι τον ρωτάει…
            Και στον κ. Παπανδρέου πολύ φοβούμαστε τι θα απαντήσει. Το λένε οι δημοσκοπήσεις. Το αποκαλύπτει η καθημερινή μαρτυρία στους δρόμους και τις πλατείες της χώρας.
            Κι αυτό είναι μόνο το δημόσιο αίσθημα όπως εκφράζεται ως διαμαρτυρία.
Το βουβό, αυτό που δεν έχει εκφραστεί ακόμα, είναι πιο αρνητικό.
Και τι θα γίνει αν βάζοντας σε δημοψήφισμα τη δανειακή σύμβαση που δεν χρειάζεται καν έγκριση, ή το δίλημμα ευρώ ή δραχμή, εισπράξει τελικά τη λάθος απάντηση; Τι θα συμβεί τότε; Ποιος θα έχει την ευθύνη;
Να γιατί κατήγγειλα χθες τον τυχοδιώκτη κ. Παπανδρέου.
            Οι κίνδυνοι από το δημοψήφισμα-παρωδία, είναι, λοιπόν, τεράστιοι.
            Οι άμεσοι ορατοί κίνδυνοι:
-- Για 2, τουλάχιστον, μήνες γενικότερη αναστάτωση στις αγορές.
            -- Ίσως κινδυνέψει η 6η δόση.
            -- Κι αν βγει «ναι», στο δημοψήφισμα, γίνεται πια δύσκολο να βελτιωθεί η συμφωνία μελλοντικά.
-- Ενώ αν βγει «όχι», θα ξεσπάσει σοβαρό πρόβλημα σε όλη την Ευρωζώνη και θα κλονιστεί η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη.
-- Κι ακόμα: τι θα συμβεί αν και άλλες χώρες ζητήσουν δημοψήφισμα για να εγκρίνουν τη νέα Συμφωνία για την Ελλάδα;
Καλά, σκέφτηκε κανείς ότι θα βάλουν φωτιά και μέσα στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό; Κι ότι δεν έχει καμία λογική η πρόταση αυτή…
            Κι όλοι αυτοί οι κίνδυνοι για οφέλη ανύπαρκτα:
            Γιατί τι θα κερδίσει η κυβέρνηση από το δημοψήφισμα; Πόσο θα τη βοηθήσει αυτό να ξεπεράσει την παγίδα της ύφεσης στην οποία η ίδια μπήκε και το αδιέξοδο πολιτικής στο οποίο ήδη βρίσκεται;
Πόσο θα τη βοηθούσε το όποιο δημοψήφισμα, να βγάλει δημοσιονομικά πλεονάσματα του χρόνου, όταν η οικονομία εξακολουθεί να βρίσκεται σε βαθιά ύφεση;
            Είναι, λοιπόν, η κυβέρνηση αυτή, εκτός από απελπισμένη και επικίνδυνη.
            Γιατί έχει προκαλέσει τόση απογοήτευση στον ελληνικό λαό, τόσο θυμό και τόση οργή, που ακόμα και σωστά πράγματα να πρότεινε, το πιο πιθανό θα ήταν να χάσει το δημοψήφισμα.
            Είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να ματαιωθεί το δημοψήφισμα αυτό.
Και η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει! Γιατί είναι επικίνδυνη.
Μάλιστα, μόλις χθες, την ώρα που η ίδια κλυδωνιζόταν με την πρόταση εμπιστοσύνης και οι βουλευτές της διαφοροποιούμενοι προχωρούσαν ακόμα και σε ανεξαρτητοποιήσεις, ακούστε: βρήκαν τότε τη στιγμή να προχωρήσουν σε κομματικές εκκαθαρίσεις στον ευαίσθητο χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων!
Θυμίζοντας τις χειρότερες στιγμές του ΠΑΣΟΚ, άλλαξαν δια μιας όλη την ηγεσία του στρατεύματος με απίστευτες βουτιές στην Ιεραρχία.
Αυτό το σημειώνουμε και δεν το συγχωρούμε. Να το ξέρουν...

            Και τώρα ο κ. Παπανδρέου έχει το θράσος να μιλάει από πάνω και για «εκτροπή»!
            Μιλά για εκτροπή, χωρίς καθόλου ντροπή, αυτός που συμφωνεί σε όλα και ύστερα δεν μπορεί να κάνει τίποτε! 
Μιλάει για εκτροπή, χωρίς καθόλου ντροπή, αυτός που αναστάτωσε τις αγορές και ολόκληρο τον πλανήτη,  θέτοντας σε δημοψήφισμα μια συμφωνία που ακόμα δεν υπάρχει.
Μιλάει για εκτροπή, αυτός που βλέπει την κυβέρνησή του να φυλλορροεί. Δεν έχει πείσει τους βουλευτές του και κάνει μαθήματα σε άλλους.
Όμως, υπάρχει εκτροπή!
Το ότι για άλλα εκλέχτηκε και άλλα έκανε.
Το ότι σε άλλα δεσμεύτηκε και άλλα μας φέρνει. 
Το ότι επιμένει να κυβερνά, χωρίς ίχνος νομιμοποίησης πλέον...
Το ότι σκέφτεται δημοψηφίσματα και όχι εκλογές, που μόνον αυτές θα επιτρέψουν να εκφραστεί ο λαός.
Γιατί, βέβαια, απ’ όλα αυτά που λέει ο κ. Παπανδρέου ένα μόνο συμπέρασμα προκύπτει:
Προς Θεού να μην γίνουν εκλογές. Τόσο εμπιστεύεται τους πολίτες, τόσο πιστεύει τη Δημοκρατία…Αυτό που φοβάται είναι οι εκλογές.
           
            Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Κατά την αυριανή μου παρέμβαση στη Βουλή, θα τοποθετηθώ αναλυτικά στα της τελευταίας Συμφωνίας για το κούρεμα.
Σήμερα, θέλω να σας μιλήσω για κάτι άλλο, εξ ίσου σοβαρό:
Τα γεγονότα της περασμένης Παρασκευής πρέπει να δώσουν σε όλους μας ένα μάθημα: ότι έχει πια ανατραπεί η παραδοσιακή λογική που θέλει τους πολίτες να αντιδρούν μόνον κάθε τέσσερα χρόνια στην κάλπη των εκλογών.
Η τεράστια κοινωνική δυσαρέσκεια από τα μέτρα της κυβέρνησης, η κόπωση του λαού από τη μάταιη αναμονή για να δει κάποια έστω «χαραμάδα» προοπτικής  για καλύτερες μέρες που δεν έρχονται, η έκπληξη από το γεγονός ότι η Ευρώπη προτείνει για μας τα πάντα εκτός από την αναγκαία Ανάπτυξη και ο απίστευτος οικονομικός μαρασμός μεγάλων πλέον τμημάτων της κοινωνίας μας, έχουν οδηγήσει σε μιαν άνευ προηγουμένου διαμαρτυρία των Ελλήνων, εναντίον ολόκληρου του σημερινού πολιτικού συστήματος.
Πέρα και πάνω από κόμματα, ο κόσμος διαμαρτύρεται για την ταπείνωση διαρκείας που βιώνει. 
Σας καλώ να ξεπεράσουμε μαζί τη συμβατική λογική της Μεταπολίτευσης, αναγνωρίζοντας την νέα αυτή πραγματικότητα.
Φοβάμαι ότι όποιος δεν το κάνει, σε λίγο θα αισθάνεται αυτό-εξόριστος, ακόμη και μέσα στην ίδια την εκλογική του περιφέρεια.
Οφείλουμε, λοιπόν, να μάθει ο κόσμος ότι απέναντι από τον κ. Παπανδρέου υπάρχει μία Παράταξη, η δική μας Παράταξη, που νοιώθει και τον πόνο του κόσμου και τα αίτια του πόνου αυτού. Συνειδητά και χωρίς τον «ξύλινο» λόγο μιας εποχής που έχει πια πεθάνει.
Ότι υπάρχει μια Παράταξη, η δική μας Παράταξη, που μπορεί να προσφέρει άλλο δρόμο. Και που ζητά τη στήριξη όλων των Ελλήνων πολιτών, χωρίς τα υποκριτικά κουστούμια του ξεπερασμένου κομματικού φανατισμού.
Αυτή η Παράταξη δεν ήταν, άλλωστε, εκείνη που προέβλεψε το στείρο, το άγονο και το επικίνδυνο αυτής της πολιτικής;
Αυτή δεν είναι που έγκαιρα πρότεινε δύσκολα μέτρα, ναι, αλλά με ταυτόχρονη Ανάπτυξη; Ώστε η Ελπίδα να μην χαθεί από το λεξιλόγιο ενός λαού που κοντεύει να πέσει σε μαζική κατάθλιψη… 
Ας το καταλάβουμε καλά, μια για πάντα: χωρίς Ελπίδα και χωρίς προοπτική Ανάκαμψης, η οργή των δρόμων θα συνοδεύει από ’δω και πέρα τα βήματα και των 300 της Βουλής. Και θα γίνει το νέο μόνιμο και φοβερά επικίνδυνο χαρακτηριστικό της πολιτικής μας ζωής.
Γι’ αυτό και θα απευθυνθώ σήμερα και σε εκείνους που είχαν διαφωνήσει μαζί μας όταν αρνηθήκαμε να ψηφίσουμε το Μνημόνιο.
Πίστευα πάντα, βαθιά μέσα μου, ότι καμιά κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να υποβάλει το λαό σε συνεχείς θυσίες χωρίς αντίκρισμα και χωρίς ελπίδα.
Δύο χρόνια αργότερα, μόνον όποιος εθελοτυφλεί, δεν το βλέπει…
Ή, λοιπόν, θα αντιμετωπίσουμε τη νέα πραγματικότητα κοιτάζοντάς την στα μάτια, ή τα γεγονότα θα ξεπεράσουν όλους μας!
Γι’ αυτό και όλοι θα έπρεπε να μου ζητούν, όχι να συνταχθώ με την κυβέρνηση αυτή, αλλά να αποφύγω κάθε ταύτιση μαζί της.
Προσχωρώντας στη λογική της «συγκυβέρνησης» και συμμαχώντας κι εγώ με τη λάθος πολιτική - την αποδεδειγμένα πια, για όλους, λάθος πολιτική - θα μετέτρεπα αυτόματα τη Νέα Δημοκρατία σε ένα κόμμα που ούτε διδάχθηκε από το χθες, ούτε προσαρμόστηκε στο σήμερα, ούτε επαγρυπνά για το αύριο.
Όταν, επομένως, ζητούμε εκλογές, δεν το κάνουμε μόνον διότι κυριαρχεί μια αδιαμφισβήτητη δυσαρμονία λαού και κυβέρνησης.
Ούτε γιατί αποσυντονίζεται η δημόσια διοίκηση και το κράτος σε τέτοιο βαθμό που τίποτε πια δεν δουλεύει.
Αλλά γιατί πίσω από το σκηνικό αυτό, παραμονεύουν κίνδυνοι για τον τόπο.
Από την εξάρθρωση και των πλέον υγιών επιχειρήσεών μας, μέχρι και την αδυναμία μας να ζητήσουμε τα αυτονόητα, όπως είναι η αναγνώριση της ελληνικής ΑΟΖ.


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Φανταστείτε να είχαμε ψηφίσει πέρσι το Μνημόνιο…
Που θα βρισκόμασταν σήμερα; Θα είχαμε συμπαρασυρθεί στο ίδιο βάραθρο που καταρρέει η Κυβέρνηση.
Φανταστείτε να είχαμε δεχθεί να προσυπογράψουμε το λάθος στη συνέχεια. Να είχαμε δεχθεί να συγκυβερνήσουμε χωρίς αλλαγή πολιτικής.
Που θα βρισκόμασταν σήμερα;
Θα ήμασταν κι εμείς μπλεγμένοι στα τυχοδιωκτικά παιγνίδια του κ. Παπανδρέου!
Σκεφτείτε να τον είχαμε ακολουθήσει, στην ίδια Πολιτική.
Αν σήμερα μπορούμε να λέμε ότι «εμείς δεν είμαστε ίδιοι με αυτούς», αν σήμερα μπορούμε να δώσουμε μια διαφορετική Προοπτική, είναι γιατί εμείς, στη Νέα Δημοκρατία, τολμήσαμε να εναντιωθούμε από την αρχή στην ολέθρια πολιτική του.
Κι αν σήμερα κερδίζουμε συνεχώς σε αξιοπιστία, είναι γιατί δεν το κάναμε με το γνωστό, με τον εύκολο, λαϊκίστικο τρόπο. Δεν είπαμε «όχι σε όλα».
Συμφωνήσαμε με κάθε τι σωστό.
Αλλά αρνηθήκαμε ως το τέλος το λάθος.
Δεν προσυπογράψαμε το λάθος.
Αλλά και δεν τάξαμε «λαγούς με πετραχήλια» σε κανένα.
Το λέω και σήμερα. Δεν δίνω καμία υπόσχεση που δεν μπορώ να τηρήσω.
Να το θυμάστε: η μόνη υπόσχεση που έχουμε δώσει ως σήμερα είναι για τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους πολύτεκνους.
Υπόσχομαι, όμως, ότι θα αγωνιστώ -και θ΄ αγωνιστούμε μαζί- να αλλάξει η πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα, για να μπορέσει η Ελλάδα να πιάσει τους στόχους της και να βγει από την κρίση και τη μόνιμη επιτήρηση. Με δύο βασικές προτεραιότητες: την Ανάκαμψη και τη διατήρηση της κοινωνικής Συνοχής.
-- Να βάλουμε την οικονομία να δουλέψει.
-- Και να κρατήσουμε την κοινωνία μας ενωμένη.
Θα αγωνιστώ για να δημιουργηθεί ένα κίνημα μέσα στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στον Ευρωπαϊκό νότο, για μια διέξοδο από τον κρίση με Ανάκαμψη και Ανάπτυξη.
Θα αγωνιστώ για να βρούμε συμμάχους, εντός κι εκτός Ευρώπης. Και ετοιμάζω ταξίδια εντός κι εκτός Ευρώπης.
Γιατί αυτή η λογική διεξόδου με Ανάκαμψη, δεν είναι μειοψηφική.
Αρχίζει να γίνεται πλειοψηφική.  
Και πολύ σύντομα μπορεί να γίνει κυρίαρχη.
Κι αν επιτραπεί στην Ελλάδα να ανακάμψει, τότε όλα τα άλλα θα αρχίσουν να βρίσκουν το δρόμο τους.
Αυτό μπορώ να κάνω και θα το κάνω.
Αυτό μπορεί να γίνει. Κι είναι το μόνο που μπορεί να γίνει…

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Προχθές, είπα ότι «ο κύκλος της σημερινής κυβέρνησης έκλεισε».
Τώρα πια, μετά την ολέθρια πρωτοβουλία της να ζητήσει δημοψήφισμα,  τελειώνει!
--Καθήκον δικό μας, να ανοίξουμε το δρόμο για το πιο αυθεντικό και ακίνδυνο δημοψήφισμα: τις εκλογές!
-- Καθήκον δικό μας, να πείσουμε όλη την κοινωνία και να ανοιχθούμε σε όλη την κοινωνία.
-- Καθήκον δικό μας, να αποδείξουμε ότι «δεν είμαστε ίδιοι».
Δείξαμε ότι ξέρουμε που πατάμε και που πάμε. Όλες οι εκτιμήσεις μας επαληθεύθηκαν. Όλες οι προτάσεις μας δικαιώνονται.
Ακόμα και εκείνοι που μας πολέμησαν, παραδέχονται σιγά-σιγά ότι είχαμε δίκιο.
Μερικοί δεν βρήκαν το θάρρος ακόμα να το πουν. Άλλοι το παραδέχονται δημόσια…
             
Προσπάθησαν να μας αμφισβητήσουν, προσπάθησαν να μας απομονώσουν, προσπάθησαν να μας βάλουν κι εμάς «στο κάδρο της αποτυχίας
προσπάθησαν να μας τορπιλίσουν. Απέτυχαν σε όλες τις προσπάθειες!
            Και με την πρόταση για δημοψήφισμα-παρωδία, έπεσαν οι μάσκες, φάνηκε πόσο ανεύθυνοι και επικίνδυνοι ήταν εξ αρχής.
Φάνηκε και μέσα στην Ελλάδα και εκτός…
            Πριν λίγους μήνες, όταν πρωτομιλήσαμε για εκλογές, ήμασταν μόνοι.
            Τώρα όλοι προσβλέπουν σε εκλογές λύτρωσης από την ανίκανη και επικίνδυνη κυβέρνηση.   
Μέχρι πριν λίγους μήνες, πολλοί έλεγαν ότι πρόωρες εκλογές θα αποσταθεροποιούσαν τη χώρα.
Τώρα η πρόταση για δημοψήφισμα μετά από τρείς μήνες προκαλεί τη μεγίστη αστάθεια. Και οι άμεσες εκλογές μοιάζουν με λύτρωση.
Λύτρωση για τον τόπο. Λύτρωση για την Οικονομία. Λύτρωση και για την Ευρώπη, που πανικοβλήθηκε με τα νέα καμώματα του κ. Παπανδρέου.
Αλλά και λύτρωση για πολλούς βουλευτές του ίδιου του ΠΑΣΟΚ. Που δεν βλέπουν την ώρα να πάψουν να στηρίζουν μια τόσο επικίνδυνη κυβέρνηση.
Φανταστείτε τι θα γίνει, αν έχουμε μπροστά μας πάνω από δύο μήνες προεκλογικού πυρετού, ενόψει ενός τυχοδιωκτικού και διχαστικού δημοψηφίσματος...

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Τώρα, η Νέα Δημοκρατία έχει ταυτόχρονα και το πολιτικό και το ηθικό πλεονέκτημα:
Πρώτα να ενώσουμε τον κόσμο, πείθοντάς τον για την πολιτική μας.
Κι ύστερα να μπορέσουμε να κυβερνήσουμε, και να αλλάξουμε όλα αυτά που πρέπει.
Μιλάω γι αυτά που προκαλούν αγανάκτηση στον κόσμο.
Γι αυτά που προκαλούν απελπισία στα νέα παιδιά.
Γι αυτά που διαλύουν κάθε μέρα τη μεσαία τάξη.
Γι αυτά που σπαταλούν το δυναμισμό και λεηλατούν τον πλούτο της χώρας.
Δεσμεύομαι σήμερα, μπροστά σας, για πράγματα ταπεινά και πράγματα μεγάλα:
-- Τα πιο ταπεινά: να κάνω ό,τι μπορώ, να τα δώσω όλα - να τα δώσουμε όλοι, όλα - για να υπάρξει Ανάκαμψη και διατήρηση της Κοινωνικής Συνοχής.
-- Και το πιο μεγάλο: Να προστατέψω ανυποχώρητα, το εθνικό συμφέρον, το δημόσιο συμφέρον και την εθνική κυριαρχία.
-- Και το πιο άμεσο: να διώξουμε όλοι μαζί μια κυβέρνηση ανίκανη και επικίνδυνη. Που όσο μένει, τόσο ζημιά κάνει στην Ελλάδα.
Τώρα, όλοι οι Έλληνες προσβλέπουν σε μας για ένα πράγμα τουλάχιστον: να μην αφήσουμε τον κ. Παπανδρέου να πάρει μαζί του την Ελλάδα στο γκρεμό!

Ο αγώνας μας θα είναι ανένδοτος και ενωτικός.
Σε όλους απευθυνόμαστε, ανεξάρτητα από το τι ψήφιζαν στο παρελθόν, ανεξάρτητα από το τι τους πλήγωσε στο παρελθόν.
Δεν ποντάρουμε σε κάποιον ή σε κάποιους. Ποντάρουμε στο μέλλον του τόπου. Πιστεύουμε στο μέλλον του τόπου. Και θα κάνουμε τα πάντα για να βρει η Ελλάδα το δρόμο για αυτό που μπορεί και γι’ αυτό που της αξίζει.
Δεν είμαστε πια απλώς ένα κόμμα της Αντιπολίτευσης, που σύντομα θα γίνει κυβέρνηση.
Είμαστε η Παράταξη που απευθύνεται σε όλους τους Έλληνες, πιστεύει στις δυνάμεις τους, και τους συσπειρώνει όλους για να κτίσουμε μαζί το μέλλον του τόπου αυτού.

Είμαστε η εγγυήτρια δύναμη της σταθερότητας, της Ευρωπαϊκής προοπτικής και –πάνω απ΄ όλα- της Αξιοπρέπειας της Πατρίδας μας!

Ανοίγουμε τα μάτια τα αυτιά και τις καρδιές μας στον κόσμο.
Σηκώνουμε τα μανίκια και μπαίνουμε στη μάχη.
Στη μάχη για να ξαναφτιάξουμε την Ελλάδα!
Στη μάχη για να φύγει η επικίνδυνη κυβέρνηση… 
Στη μάχη για να ξανά-στήσουμε τον τόπο στα πόδια του.
Στη μάχη όχι εναντίον κάποιων.
Αλλά στον αγώνα που εμπνέει και ενώνει όλους.
Ώστε να ξαναπάρουμε τη μοίρα μας στα χέρια μας,
Και να δώσουμε ελπίδα και προοπτική στον Ελληνικό λαό!

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011

Δήλωση του Προέδρου της Ν.Δ. κ.Αντώνη Σαμαρά μετά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς, μετά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έκανε την ακόλουθη δήλωση: 
«Ο κ. Παπανδρέου, στην προσπάθειά του να διασωθεί, έβαλε ένα δίλημμα διχαστικό, ένα δίλημμα εκβιαστικό, που θέτει σε κίνδυνο το μέλλον μας και τη θέση μας στην Ευρώπη.
Εξήγησα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι η Νέα Δημοκρατία είναι αποφασισμένη να αποτρέψει πάση θυσία τέτοιους τυχοδιωκτικούς πειραματισμούς. Και μπορεί να το κάνει.
Αυτή τη στιγμή, δεν έχουμε μπροστά μας απλά ένα αίτημα για εκλογές. Αυτή τη στιγμή, οι εκλογές αποτελούν εθνική ανάγκη.
Και ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του και να κάνει το καθήκον του».

Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011

Δήλωση του Προέδρου της Ν.Δ. κ.Αντώνη Σαμαρά


«Η κυβέρνηση παρακολουθεί αμήχανα τις κοινωνικές εκρήξεις, που η ίδια η πολιτική της πυροδότησε.
Όμως, όσοι χαίρονται που τραυμάτισαν την εθνική μας γιορτή, να ξέρουν ότι οι ίδιοι πλήγωσαν την εθνική μας υπερηφάνεια, οι ίδιοι αμαύρωσαν την εικόνα όλων των Ελλήνων, οι ίδιοι πρόσβαλαν τη μνήμη των ηρώων μας.
Σε μια στιγμή που η χώρα μετράει τις πληγές της και προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της, δεν θα έπρεπε να μπερδεύουν τα εθνικά μας σύμβολα και την ελληνική ιστορία με μια καταστροφική κυβέρνηση. Είναι ένας ολέθριος τρόπος αντίδρασης σε μια ολέθρια πολιτική.
Μόνον οι εχθροί μας θα μας ήθελαν σήμερα διχασμένους».

Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011

Μήνυμα του Προέδρου της Ν.Δ. κ.Αντώνη Σαμαρά για την Επέτειο του "ΟΧΙ"


Τιμούμε, στις 28 Οκτωβρίου, το «όχι» των Ελλήνων απέναντι στην αξίωση παράδοσης και υποταγής της Πατρίδας μας. Τιμούμε εκείνους που δεν δίστασαν να προσφέρουν, ακόμη και τη ζωή τους, για την Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια, την Ελευθερία, τη Δημοκρατία. Εκείνους που έκαναν ολόκληρη την Ανθρωπότητα να μιλά για το μεγαλείο, τις αρετές και την προσφορά των Ελλήνων στην Ευρώπη και τον Ελεύθερο Κόσμο. 

Το έπος του ’40 δίνει σε όλους μας, στις δύσκολες αυτές ώρες, τη δυνατότητα να αντλήσουμε κρίσιμα και χρήσιμα διδάγματα. Έτσι ώστε, με πίστη στο Θεό και εμπιστοσύνη στις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους, να πετύχουμε την ανάταση και την ανάταξη της Πατρίδας μας. 

Να βγούμε από την κρίση και να σταθούμε μόνοι μας στα πόδια μας, με αξιοπρέπεια και περηφάνεια. Γιατί, οι Έλληνες μπορούμε να πορευτούμε σε νέους δρόμους Προοπτικής και Ελπίδας.