Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Δήλωση Πρόεδρου Ν.Δ. Θεσσαλονίκης για την εκδήλωση του Παναγιώτη Ψωμιάδη

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, σχετικά με την εκδήλωση του Παναγιώτη Ψωμιάδη, ο Πρόεδρος της ΝΔ Θεσσαλονίκης κ. Δημήτρης Τσάμης, έκανε την παρακάτω δήλωση:
«Ο πρόεδρος της ΝΔ έχει απευθύνει κατ’ επανάληψη πανεθνικό προσκλητήριο για να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της με μια κυβέρνηση ισχυρή , αποφασισμένη να εφαρμόσει αναπτυξιακή πολιτική. Το εγχείρημα του Παναγιώτη Ψωμιάδη υλοποιεί την ενωτική εθνική πολιτική κατεύθυνση του Αντώνη Σαμαρά προς τα  στελέχη της ΝΔ για ανάλογες πρωτοβουλίες σε όλη την Ελλάδα».
Πηγή: Ν.Δ. Θεσσαλονίκη

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

Δήλωση του Προέδρου της Ν.Δ. κ.Αντώνη Σαμαρά



Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, έκανε την ακόλουθη δήλωση: 
«Ακούστε. Με αυτό το πρόγραμμα κερδίζουμε χρόνο και ανάσα. Χρόνο γιατί θα πληρώνεις μόνο τόκους και ανάσα γιατί και το χρέος κουρεύτηκε και τα επιτόκια θα πέσουν.
Ενώ το προηγούμενο Μνημόνιο ούτε κέρδιζε χρόνο, ούτε κούρευε το χρέος, ανέβαζε τα επιτόκια και πάνω απ’ όλα σκότωνε και τελικά σκότωσε την οικονομία.
Άσε που τότε δεν κινδυνεύαμε να βγούμε από το Ευρώ, ενώ τώρα φτάσαμε στο παρά ένα.
Εγώ Ανάπτυξη ζητούσα τότε, για πρόγραμμα με προτεραιότητα στην Ανάπτυξη μιλάω και τώρα.
Και ενώ τότε, ήμασταν μόνοι μας, τώρα και μέσα και έξω από την Ελλάδα όλο και περισσότεροι συμφωνούν μαζί μας. Αυτή είναι η αλήθεια χωρίς φτιασιδώματα.
Μην ακούω τώρα περί ΠΑΣΟΚ και συγκυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ χαμένο είναι και δεν έχει τίποτε άλλο να χάσει. Θέλει να φαινόμαστε παρέα, για να μας κάνει και εμάς ζημιά. Συνενόχους ψάχνουν και κοιτάνε πίσω. Εμείς κοιτάμε μπροστά και έχουμε άλλο κώδικα αξιών και άλλο πρόγραμμα: Με σημαία μας την Ανάπτυξη για να βγούμε από ‘δω που μας έφεραν.
Αυτό είναι το δικό μας κάλεσμα. Προσκλητήριο σε όλους, για ενότητα στην εθνική προσπάθεια, να σηκωθεί η Ελλάδα και πάλι στα πόδια της».  

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Εκδήλωση Δημ.Τ.Ο. Αγίας Τριάδος

Την Παρασκευή 24/2 στις 19:00 η Δημ.Τ.Ο. Αγίας Τριάδος θα πραγματοποιήσει εκδήλωση κοπής πίτας και καφέ στο Ξενοδοχείο Mediterranean Palace(Σαλαμίνος 3, απέναντι από το Λιμάνι) τηλ. 2310552554
 

Ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνη Σαμαρά στο Ελληνογαλλικό Επιμελητήριο «Ελλάδα και Ευρωπαϊκές Αξίες»


Φίλες Φίλες και φίλοι,
Η Ευρώπη είναι κάτι παραπάνω από ένας παλαιός μύθος: Μύθος για την όμορφη πριγκίπισσα από τη Φοινίκη, την κόρη του Αγήνορα, που την σαγήνευσε ο Δίας, μεταμορφωμένος σε λευκό ταύρο, περιπλανήθηκε μαζί της σε όλη την σημερινή Ευρώπη και τελικώς την εγκατέστησε στην Κρήτη, όπου του γέννησε τρείς γιούς: τον Μίνωα, τον Ροδάμανθο και τον Σαρπηδόνα… 
Βαρύς σε συμβολικό μήνυμα ο αρχαιοελληνικός μύθος, καταδεικνύει πως ο ίδιοι οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν τον Μινωϊκό Πολιτισμό ως τον πρώτο Ευρωπαϊκό Πολιτισμό… 
Αλλά είπαμε ότι η Ευρώπη είναι κάτι παραπάνω από ένα μύθο… 
Είναι κάτι παραπάνω κι από ένα γεωγραφικό όρο. Γιατί υποδηλώνει κοινή Ιστορία και κοινή ταυτότητα. Κάτι που δεν ισχύει για αντίστοιχους γεωγραφικούς όρους, που παραπέμπουν σε άλλες ηπείρους. 
Άλλωστε, η Ευρωπαϊκή Ιστορία είναι πια, σε μεγάλο βαθμό και η κοιτίδα της πανανθρώπινης Ιστορίας. 
Η Ευρωπαϊκή ταυτότητα είναι ακόμα η μήτρα της δυτικής πολιτιστικής ταυτότητας. 
Αλλά η Ευρώπη παραμένει κάτι ιδιαίτερο, διότι σήμερα πειραματίζεται να ανοίξει, για μιαν ακόμα φορά, νέους δρόμους στην Ιστορία. 
Να αποτελέσει ένα στοίχημα ενοποίησης λαών και πολιτισμών - διαφορετικών και συγγενικών ταυτόχρονα - με Ελευθερία και Δημοκρατία. 
Στο παρελθόν έχει προϋπάρξει ενοποίηση λαών, αλλά με κατάκτηση και καταναγκασμό… 
Στο παρελθόν έχουν προϋπάρξει, επίσης, συγκρούσεις λαών και πολιτισμών διαφορετικών μεταξύ τους, αν και συγγενικών. 
Αλλά ποτέ δεν έχει υπάρξει προηγουμένως εθελοντική σύγκλιση λαών και πολιτισμών με Ελευθερία και Δημοκρατία. 
Αυτό το μοναδικό ιστορικό πείραμα της Ευρώπης πρέπει να το κερδίσουμε. 
Κι αυτό μας παραπέμπει στην σχέση της Ευρώπης με την Ελλάδα. Τη μυθολογική, την ιστορική, αλλά και τη σύγχρονη. 
Και για τις μυθολογικές καταβολές της Ευρώπης στην αρχαία Ελλάδα ήδη αναφέρθηκα. 
Σήμερα, θα μιλήσω για τις πολιτιστικές καταβολές της Ευρώπης στο Ελληνικό Πνεύμα και τις Ευρωπαϊκές αναφορές της Ελλάδας στην Ευρώπη. Θα δούμε ακόμα κάτι πολύ ενδιαφέρον. Αυτή η σχέση πολιτισμού και αξιών, δεν αφορά μόνο το μακρύ παρελθόν. Ξετυλίγεται στη σύγχρονη εποχή, αφορά το παρόν και το μέλλον. Και δεν είναι μόνο πολιτιστική και αξιακή. Είναι πολύ συχνά, πρωτίστως, Πολιτική. Σήμερα, πάνω απ’ όλα Πολιτική. 
Αν μου ζητούσε, λοιπόν, κανείς να περιγράψω με μια λέξη το ρόλο της Ελλάδας στη διαμόρφωση της πνευματικής Ευρώπης, της σύγχρονης Ευρώπης των αξιών, θα χρησιμοποιούσα τη λέξη «Πύλη». 
Η Ελλάδα είναι «Πύλη» της Ευρώπης με την ίδια την ταυτότητά της πριν απ’ όλα. 
Η Κλασική Ελληνική Φιλοσοφία, αλλά και η Αλεξανδρινή Κοινή γλώσσα που υπήρξε η lingua franca - η διεθνής γλώσσα - την εποχή διάδοσης του Χριστιανισμού, αποτελούν τους δύο από τους τρείς πυλώνες του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. Ο τρίτος είναι, ασφαλώς, το Ρωμαϊκό Πνεύμα των νόμων και της κρατικής διοίκησης. 
Έτσι, αιώνες αργότερα, η επιστροφή στον Πλάτωνα σημαδεύει την Αναγέννηση του Ευρωπαϊκού Πνεύματος, τον 16ο Αιώνα. Μαζί με την ανάδειξη των αρχαιοελληνικών εικαστικών προτύπων. 
Η Επιστροφή στον Αριστοτέλη σημαδεύει, το Διαφωτισμό, το επόμενο μεγάλο κίνημα που σαρώνει την Ευρώπη και θεμελιώνει το σύγχρονο κόσμο το 18ο Αιώνα. 
Αυτά όλα, δεν τα βίωσε η Ευρώπη ως «εξωτερικά δάνεια», ή ως προϊόντα εξωτερικού καταναγκασμού. Τα οικειοποιήθηκε, τα έκανε δικά της και τα προσέλαβε ως πολύτιμα κειμήλια της δικής της πια πολιτιστικής παράδοσης. 
Κι ακόμα, το Ελληνικό Πνεύμα δεν αποτέλεσε μια ξεχωριστή και διακριτή πολιτιστική κληρονομιά στη σύγχρονη Ευρώπη. 
Αποτέλεσε το κοινό υπόστρωμα που αφομοίωσε ή βοήθησε να αφομοιωθούν οι πολιτιστικές επιρροές άλλων πολιτισμών, όπως η Αραβική Άλγεβρα, η Ιουδαϊκή παράδοση, η Κελτική κληρονομιά, οι Γαλατικοί μύθοι και οι Γοτθικές επιρροές. 
Οι λαοί της Ευρώπης, στο πέρασμα των αιώνων, πολλές φορές, συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Αλλά το Ελληνικό πνεύμα το αποδέχθηκαν όλοι! Αναβίωσαν διάφορες πλευρές του, το χρησιμοποίησαν ως κοινή «μήτρα» για να φτιάξουν τη δική τους διαφορετικότητα ο καθένας, αλλά και ως κοινό πλαίσιο αναφοράς. Ή ακόμα και για να κατασκευάσουν τη δική τους ξεχωριστή, κάθε φορά, αντιπαλότητα. Και όταν ξεπερνιόνταν οι έχθρες και οι αντιπαλότητες, παρέμενε η κοινή μήτρα που οδηγούσε βασανιστικά στην κοινή ταυτότητα. 
Στη μεγάλη διαμάχη του 17ου αιώνα για τη φύση του Σύμπαντος, οι οπαδοί του παραδοσιακού γεωκεντρικού μοντέλου παρέπεμπαν, όχι μόνο στο έργο του Πτολεμαίου, αλλά και στην αυθεντία ενός Έλληνα φιλοσόφου, του Αριστοτέλη. Αλλά και οι αντίπαλοί τους, οι οπαδοί του ηλιοκεντρικού μοντέλου, παρέπεμπαν κι αυτοί στους υπαινιγμούς Ελλήνων Φιλοσόφων επίσης, όπως του Πυθαγόρα και του Πλάτωνα. Αλλά και στις σαφέστερες ηλιοκεντρικές θεωρίες ενός άλλου Έλληνα, του Αρίσταρχου του Σάμιου. 
Ένα από το πιο γνωστά τέκνα του Αναγεννησιακού Πνεύματος, ο Μακιαβέλλι, γράφει το κορυφαίο έργο του, τον Ηγεμόνα, με σαφέστατες επιρροές από την «Κύρου Παιδεία», το πιο φιλοσοφικό έργο του Ξενοφώντα. 
Ένας από τους πιο πρώιμους διαφωτιστές, ο Βρετανός Τόμας Μορ, συγγράφει την «Ουτοπία» του, εμπνευσμένος από την Πλατωνική Πολιτεία. Ο Νεύτωνας κάνει ευθείες αναφορές στις «κωνικές τομές» του Αρχιμήδη, ο Άνταμ Σμιθ διανθίζει το έργο του με αναφορές στα Ηθικά και στους Βίους Παράλληλους του Πλούταρχου, ενώ ο Κάρολος Μάρξ ξεκινάει το σημαντικότερο συγγραφικό έργο του, το «Κεφάλαιο», με εκτενέστατη πραγματεία πάνω στον Αριστοτέλη. 
Οι ευρωπαίοι στοχαστές λύνουν τις διαφορές τους ξανά και ξανά, ως διαμάχες ανάμεσα στον Πλάτωνα και τους Προσωκρατικούς ή τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. 
Κι όπως παρατήρησαν ο Άλφερντ Θάγιερ Μάχαν και, αργότερα, ο Ραϋμον Πουανκαρέ, η σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ιστορία προσλαμβάνεται ξανά και ξανά ως η επανέκδοση του Θουκυδίδειου «Πελοποννησιακού Πολέμου»: ως υπέρτατη σύγκρουση ανάμεσα στην ηγέτιδα των θαλασσών και την ηγέτιδα των ηπειρωτικών δυνάμεων. 
Κι αυτό είναι ίσως, το πιο συναρπαστικό: Οι σύγχρονοι Ευρωπαίοι κατανοούν τις σύγχρονες διαμάχες τους, μέσα στα βασικά θεμελιώδη πρότυπα που τους άφησε κληρονομιά ο Αρχαιοελληνικός κόσμος. 
Γι’ αυτό η Ελλάδα είναι για την Ευρώπη, Πύλη αυτογνωσίας, Πύλη για την κατανόηση της ίδιας της ταυτότητάς της. 
Αλλά όχι μόνο γι’ αυτό… 
Είναι, ακόμα για τη σημερινή Ευρώπη, Πύλη, στον υπόλοιπο κόσμο: 
Κι εδώ ξεφεύγουμε από το Πολιτιστικό επιχείρημα, που εδράζεται στο παρελθόν και στρεφόμαστε στο γεωπολιτικό επιχείρημα, που πατάει στο σήμερα και ατενίζει το αύριο… 
Από το νοτιανατολικό άκρο της η Ευρώπη συνδέεται με μια πολύ σημαντική περιοχή του κόσμου: Τη Μέση Ανατολή! 
Ο μόνος χώρος για να επεκτείνει, στην άμεση γειτονιά της, την επιρροή της έξω από τα φυσικά της όρια, εκτείνεται νότια της Μεσογείου: στη Βόρειο Αφρική. Και νοτιανατολικά: στη Μέση Ανατολή. 
Γι’ αυτό και η Μεσογειακή Συνεργασία, μια ιδέα Γαλλικής κοπής, είναι ίσως, ό,τι πιο σημαντικό - και φιλόδοξο ταυτόχρονα - έχει αναδείξει η σημερινή Ευρωπαϊκή γεωπολιτική σκέψη. Αν και δεν είμαι σίγουρος κατά πόσον οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι έχουν ακόμα κατανοήσει τη σημασία της… 
Στη Μέση Ανατολή βρίσκονται οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι – κυρίως ενεργειακοί – που τόσο έχει ανάγκη η Ευρώπη. Εκεί βρίσκεται ριζωμένη η παράδοση της Ευρωπαϊκής επιρροής. Εκεί υπάρχουν οι μεγάλες γεωπολιτικές προκλήσεις που άλλες πρέπει η Ευρώπη να τις ελέγξει, άλλες να τις εξουδετερώσει κι άλλες να τις αξιοποιήσει. 
Δεν θα μπορέσει ποτέ η Ευρώπη να γίνει παγκόσμια δύναμη, αν δεν προβάλει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή! Και εδώ «προπύργιο» της Ευρώπης στέκεται πάντα η Ελλάδα. Ή, ακόμα καλύτερα, η Ελλάδα και η Κύπρος. 
Που μαζί αποτελούν την Πύλη της Ευρώπης, στο κύριο πεδίο διεθνούς επιρροής της. 
Όταν ο Θουκυδίδης έγραφε για το «μέγα της θαλάσσης κράτος» αναφερόταν κυρίως στην συγκριτική ισχύ του Αθηναϊκού στόλου, από την Κύπρο και το Αιγαίο μέχρι τη Σικελία. 
Σήμερα, όταν μιλάμε για τη στρατηγική σημασία της Μέσης Ανατολής αναφερόμαστε σε τρία πράγματα: 
-- Στην σημασία που έχουν για την Ευρώπη οι ενεργειακές πηγές που βρίσκονται εκεί και που έρχονται από κει. 
-- Στη σημασία που έχουν για την Ευρώπη, πλέον, οι ενεργειακές πηγές που ανακαλύπτονται ή μπορούν να ανακαλυφθούν στον υποθαλάσσιο χώρο της Ελλάδας και της Κύπρου. Και που αν επαληθευθούν οι πολύ ενθαρρυντικές ενδείξεις από τις πρώτες έρευνες, μπορούν να δώσουν, για πρώτη φορά, υψηλό βαθμό ενεργειακής αυτάρκειας στην Ευρώπη από δικές της πηγές. 
-- Αναφερόμαστε, ακόμα, στις μεγάλες ευκαιρίες διακίνησης εμπορευμάτων και επενδυτικών κεφαλαίων προς και από την Ευρώπη προς όλες αυτές τις περιοχές. Δηλαδή, αναφερόμαστε στη Νότιο-Ανατολική Ευρώπη ως διαμετακομιστικό κέντρο εμπορίου, επενδύσεων αλλά και επικοινωνιών προς ολόκληρη τη Νότια και Κεντρική Ασία, που τώρα σφύζει από αναπτυξιακή ορμή. 
-- Αναφερόμαστε, τέλος, στις μεγάλες απειλές για την Ευρώπη από τον ίδιο χώρο. Απειλές τοπικών συρράξεων που βρίσκονται δίπλα της και θα την επηρεάσουν. Απειλές μεταναστευτικών ρευμάτων που μπορούν να συρρεύσουν προς την Ευρώπη απ’ αυτές τις περιοχές. Απειλές καθεστωτικής αποσταθεροποίησης και πάσης φύσεως εσωτερικών και διακρατικών συγκρούσεων. 
Όλες αυτά η Ευρώπη έχει συμφέρον να τα προλάβει. Κι απ’ αυτά έχει προτεραιότητα να προφυλαχθεί. 
Κι εδώ σημαντικό προπύργιο είναι η Ελλάδα. Ακόμα καλύτερα η Ελλάδα μαζί με την Κύπρο. Που είναι η φυσική γέφυρα Ευρώπης-Μέσης Ανατολής. 
Γιατί προσέξτε: η ισχύς, δεν δοκιμάζεται μόνο και δεν αποδεικνύεται μόνο σε πολεμικές συγκρούσεις. Δεν μετριέται μόνο με στρατιωτικές νίκες. Μετριέται και από την επιρροή που εκπέμπει εκτός των συνόρων, από την ευημερία που παράγει εντός κι εκτός συνόρων, και από την οικονομική συνεργασία που θεμελιώνει σε στέρεες βάσεις με άλλους λαούς. 
Απ’ αυτή την άποψη η Ελλάδα είναι Πύλη της Ευρώπης σε περιοχές κρίσιμης σημασίας και προπύργιο για την ασφάλεια της Ευρώπης από πιθανούς κινδύνους της ευρύτερης περιοχής. 
Ας δούμε, λίγο παραπάνω, αυτή την έννοια του «προπύργιου». 
Η Αραβική άνοιξη, όπως ξέρετε, αποσταθεροποίησε τα περισσότερα καθεστώτα του μουσουλμανικού κόσμου. 
Στην αρχή δημιουργήθηκε η ελπίδα ότι θα έφερνε περισσότερη δημοκρατία στους λαούς αυτούς. Στη συνέχεια, όμως, δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι σε μια σειρά από τοπικές κοινωνίες ανεβαίνει και η επιρροή του ριζοσπαστικού Ισλάμ. Το οποίο δεν είναι πάντοτε συμβατό με τις δυτικές αξίες της Δημοκρατίας και της προσωπικής Ελευθερίας. 
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι η καθεστωτική αποσταθεροποίηση προκάλεσε την ανησυχία σε πρώτη φάση, την οικονομική κρίση σε επόμενη και ακόμα τη φυγή κάποιων τοπικών πληθυσμών. Που, όπως είναι φυσικό, αναζητούν καταφύγιο σε πιο ήρεμες κοινωνίες της ευρύτερης περιοχής. 
Η Ελλάδα είναι η φυσική δίοδός τους προς την Ευρώπη. Κι αν αυτό το ρεύμα φυγής συνεχιστεί και μεγαλώσει, αν η Ελλάδα δεν θωρακιστεί απέναντί του, με τη βοήθεια όλων των εταίρων της, κινδυνεύει η ίδια να αποσταθεροποιηθεί. Και - το λέω ωμά – από «προπύργιο» της Ευρώπης προς τη Μέση Ανατολή να μετατραπεί σε «Κερκόπορτα» - σε «Αχίλλειο πτέρνα» της Ευρώπης από την πλευρά της Μέσης Ανατολής. Αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε. Η ίδια η Ευρώπη δεν πρέπει να το επιτρέψει… 
Πολύ περισσότερο που η Αραβική άνοιξη συνέπεσε με μια περίοδο βαθιάς και παρατεταμένης κρίσης μέσα στην Ελλάδα. Κρίσης της οικονομίας μας στην οποία συνέτειναν ασφαλώς οι αναπηρίες του ίδιου του οικονομικού μοντέλου που είχε υιοθετηθεί εδώ τις τελευταίες δεκαετίες. Αλλά η κρίση οξύνθηκε και επιδεινώθηκε απότομα, από μια πολιτική που επέβαλε μονόπλευρη λιτότητα σε συνθήκες ύφεσης. Με αποτέλεσμα, αντί να μειωθούν τα ελλείμματα και να ελεγχθεί το χρέος, να επιδεινωθεί η ύφεση, να παραμείνουν υψηλά τα ελλείμματα και να ξεφύγει από κάθε έλεγχο το χρέος. 

Φίλες και φίλοι, 
Η Ελλάδα, το τελευταίο διάστημα, βρέθηκε πολύ κοντά στη χρεοκοπία. Και υπήρξαν κάποιες φωνές στην Ευρώπη που εισηγήθηκαν την εγκατάλειψή της, ουσιαστικά την εξώθησή της να εγκαταλείψει το ευρώ… 
Τώρα καταφέραμε να ξεπεράσουμε αυτόν τον σκόπελο. Με την προχθεσινή απόφαση του Eurogroup, η Ελλάδα απέφυγε τη χρεοκοπία και «κλείδωσε» την παραμονή της στο ευρώ. 
Αλλά το πρόβλημα δεν λύθηκε οριστικά. 
Και οι κίνδυνοι δεν εξουδετερώθηκαν πλήρως… 
Κερδίσαμε, όμως, πολύτιμο χρόνο. 
Τώρα πρέπει να αλλάξουμε τις αντιλήψεις που υπάρχουν – και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη. 
Στην Ευρώπη κυριάρχησαν το τελευταίο διάστημα μια σειρά από πολύ αρνητικά στερεότυπα για την Ελλάδα. Ότι οι Έλληνες είναι τάχα «διεφθαρμένοι». Ότι οι Έλληνες είναι δήθεν «τεμπέληδες». Ότι οι Έλληνες δεν έκαναν τίποτε για να βγουν από την κρίση και περιμένουν να τους ξελασπώσουν οι εταίροι τους… 
Δυστυχώς, ευθύνη τεράστια έχουν και Έλληνες πολιτικοί που πρώτοι βάφτισαν τη χώρα μας «πρωταθλητή της διαφθοράς»! Και τα διακήρυξαν παντού. Με αποτέλεσμα, στη συνέχεια, να τα επαναλαμβάνουν πολλά ευρωπαϊκά ΜΜΕ με εντελώς απαξιωτικό τρόπο για την Ελλάδα. 
Η αλήθεια είναι, αγαπητοί φίλοι, ότι οι Έλληνες την τελευταία διετία είδαν να μειώνεται το βιοτικό τους επίπεδο κατά 34% μέσα σε δυόμιση χρόνια! 
Το μισό απ’ αυτό από μείωση των ονομαστικών τους εισοδημάτων. Και το υπόλοιπο από την αύξηση των φόρων και του πληθωρισμού! 
Ποτέ σε καιρό Ειρήνης δεν έζησε λαός τέτοια καταβαράθρωση του βιοτικού του επιπέδου. 
Και ποτέ δημοκρατική κοινωνία δεν άντεξε τέτοια εξαθλίωση. 
Δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος των θυσιών που έγιναν δεν έπιασε τόπο, γιατί πρώτον δεν χτυπήθηκε η κρατική σπατάλη – η πηγή της κακοδαιμονίας – και δεύτερον, διότι η πρωτοφανής ύφεση που προκλήθηκε, διαιώνισε τα υψηλά ελλείμματα (παρά τις περικοπές) και διόγκωσε το χρέος. 
Σήμερα, η Ευρώπη αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι η Ελλάδα έχει καταδικαστεί σε ένα Σισύφειο μαρτύριο. 
Σήμερα, πια τα στερεότυπα για την Ελλάδα στην Ευρώπη αλλάζουν: Όλο και περισσότεροι θεωρούν την Ελλάδα όχι τόσο ως «υπαίτιο» της πανευρωπαϊκής κρίσης, αλλά ως τραγικό παράδειγμα μιας αδιέξοδης πολιτικής. 
Σήμερα, όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι δείχνουν την αλληλεγγύη τους στη δοκιμαζόμενη Ελλάδα, υπογράφουν κατά χιλιάδες στις ιστοσελίδες του Κυβερνοχώρου να τους δοθεί συμβολικά Ελληνική υπηκοότητα και φωνάζουν στους δρόμους «Είμαστε όλοι Έλληνες»! 
Η τραγωδία της Ελλάδας γίνεται σήμερα η αφορμή να αλλάξει η Ευρώπη πολιτική για τη διέξοδο από την κρίση. 
Μια κρίση που δεν είναι μόνο Ελληνική πια – είναι πανευρωπαϊκή! Διότι η ύφεση αγγίζει πλέον ολόκληρη την Ευρωζώνη… 
Τα ελλείμματα πρέπει να εκμηδενιστούν. Σε αυτό όλοι συμφωνούμε. 
Το χρέος πρέπει να ελεγχθεί και να περιοριστεί δραστικά. Και σε αυτό όλοι συμφωνούμε. 
Οι διαρθρωτικές αλλαγές που διασφαλίζουν ανταγωνιστικότητα πρέπει να επιταχυνθούν και να ολοκληρωθούν το ταχύτερο. Και σε αυτό δεν υπάρχει διαφωνία.
Οι αποκρατικοποιήσεις και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας πρέπει κι αυτά να γίνουν. Τα φωνάζαμε χρόνια… 
Σε τίποτε απ’ όλα αυτά δεν υπάρχει διαφωνία… 
Εκείνο που λείπει, όμως, εκείνο που δεν υπάρχει και η απουσία του ακυρώνει τα αποτελέσματα όλων των άλλων, είναι μέτρα Ανάκαμψης και Ανάπτυξης. 
Αυτός ο συνδυασμός μέτρων λιτότητας με ταυτόχρονα μέτρα Ανάκαμψης είναι εκείνο που αναδεικνύει η Ελληνική περίπτωση, αυτό που ζητάει η Ελλάδα, αυτό που σήμερα όλο και περισσότεροι καταλαβαίνουν. 
Οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι αντιλαμβάνονται σήμερα, ότι η σύγχρονη τραγωδία της Ελλάδας, μπορεί να αγγίξει αύριο και τους ίδιους. Και καταλαβαίνουν σταδιακά, ότι για να αποφύγουν τέτοια δοκιμασία, πρέπει να αλλάξουν το μείγμα πολιτικής, να προσθέσουν σε όλα τα άλλα, άμεσα μέτρα Ανάκαμψης. 
Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουν οι εταίροι μας, τόσο πιο γρήγορα θα έλθει και η κάθαρση της ελληνικής τραγωδίας. 
Σήμερα, η σύγχρονη Ελλάδα φέρνει στην επικαιρότητα όλης της Ευρώπης και μιαν άλλη πανάρχαια, αλλά ξεχασμένη, ελληνική αξία: την Ισορροπία. 
Δεν θέλουμε να αποφύγουμε κανένα από τους στόχους του Προγράμματος. Δεν θέλουμε ούτε να μεταθέσουμε χρονικά την επίτευξή τους. Θέλουμε να επιτύχουμε τους στόχους εξισορροπώντας τη λιτότητα και τις μεταρρυθμίσεις με την Ανάκαμψη. 
Αυτή τη εξισορρόπηση των επώδυνων μέτρων με άμεση Ανάκαμψη είναι η λύση που ζητά η Ελλάδα για να βγει από την κρίση. Είναι η λύση που αναζητά και η υπόλοιπη Ευρώπη για να μην μπει σε τέτοια κρίση. 
Από τα Πυθαγόρεια μαθηματικά, μέχρι τους προσωκρατικούς, μέχρι τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, είτε το έλεγαν «αρμονία» είτε το έλεγαν «μέτρον», είτε «μεσότητα», το Ελληνικό Πνεύμα ανέδειξε την Ισορροπία ως αρετή. 
Δεν απέφυγαν τις ακρότητες και τις υπερβολές οι αρχαίοι Έλληνες. Αλλά θαύμαζαν το μέτρο, την ισορροπία της αρμονίας ως «ιδανικό». Ως κάτι στο οποίο πρέπει να κατατείνουν, ακόμα κι αν δεν μπορούν πάντα να το φθάσουν. 
Και δεν είναι τυχαίο ή συμπτωματικό, ότι οι τρείς προπάτορες της Ευρωπαϊκής πολιτειακής αντίληψης, ο Λακεδαιμόνιος Λυκούργος, ο Αθηναίος Σόλων και ο Ρωμαίος-Σαβίνος Νουμάς, και οι τρείς τους θεμελίωσαν την ισχύ των πόλεών τους στην εξισορρόπηση των αντιθέτων και στην αρμονία ανάμεσα στους πολίτες τους.  η ίδια κεντρική ιδέα που διαπερνά τα σύγχρονα δημοκρατικά πολιτεύματα με τη διάκριση των εξουσιών και την αμοιβαία εξισορρόπηση μεταξύ τους. 
Αυτή η αρετή της εξισορρόπησης, γίνεται σήμερα ιδιαίτερα επίκαιρη στην Ευρώπη, με αφορμή τη σύγχρονη τραγωδία της Ελλάδας. Και με αντικείμενο πια, όχι τη θεσμική οργάνωση των πολιτευμάτων, ούτε την ειρηνική συμβίωση των λαών, αλλά το ξεπέρασμα των μεγάλων δομικών κρίσεων στις οικονομίες της ελεύθερης αγοράς. 
Ώστε οι επώδυνες αλλαγές να συνοδεύονται, να συνδυάζονται και να εξισορροπούνται από πολιτικές Ανάκαμψης. 
Αυτό είναι το δίδαγμα από τη σημερινή Ελληνική κρίση, που γίνεται σταδιακά αίτημα ολόκληρης της Ευρώπης. 

Φίλες και φίλοι, 
Θα κλείσω με τέσσερις προτάσεις που συνοψίζουν όλα όσα ανέφερα σήμερα. 
* Πρώτον, η Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν αναδείξει κοινή ταυτότητα. Οικονομική ενοποίηση δεν μπορεί να οικοδομηθεί χωρίς πολιτική ενότητα – αυτό το ξέρουμε όλοι πλέον. Αλλά και πολιτική ενοποίηση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την αλληλεγγύη που δημιουργεί η αίσθηση κοινής ταυτότητας. 
* Δεύτερον, κοινή ταυτότητα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς κοινές αξίες, κοινές πολιτιστικές καταβολές. Και στο σημείο αυτό το Ελληνικό πνεύμα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Κοινής Ευρωπαϊκής ταυτότητας. Αλλά και θεμέλιο για την Πολιτική Ένωση της Ευρώπης. Γι’ αυτό κι είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο – είναι αδύνατο θα έλεγα – να φανταστεί κανείς Πολιτική Ένωση της Ευρώπης με την Ελλάδα απ’ έξω! Γι’ αυτό και όσοι σκέφτηκαν προς στιγμήν να διώξουν την Ελλάδα, μάλλον να διαλύσουν την Ευρώπη είχαν στο μυαλό τους. 
* Τρίτον, η Ελλάδα – η σημερινή Ελλάδα – είναι και «προπύργιο» της Ευρώπης στους σπουδαιότερους χώρους επέκτασης της επιρροής της. Ένα προπύργιο που κινδυνεύει από σύγχρονες αναστατώσεις στην περιφέρεια της Ευρώπης – κυρίως στη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε η σημερινή κρίση της Ελλάδας, η Ευρώπη είχε κάθε συμφέρον – για γεωπολιτικούς λόγους – να θωρακίσει την Ελλάδα. Προς στιγμήν συνέβη το αντίθετο: η Ελλάδα αφέθηκε να αποσταθεροποιηθεί τη στιγμή που αποσταθεροποιούνταν όλος ο περίγυρός της. 
* Τέταρτον, η Ελληνική κρίση, μεταδίδεται πια και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτό το γεγονός αλλάζει τα στερεότυπα που πρόσφατα κυριάρχησαν για την Ελλάδα. Η Ευρώπη αρχίζει να αντιμετωπίζει την Ελλάδα, όχι ως τον «αποδιοπομπαίο τράγο» της, αλλά ως το δραματικό σύμβολο μιας πολιτικής που πρέπει να αλλάξει. Και η αλλαγή αυτή δεν πρέπει να γίνει με την ήττα κάποιων αλλά με τη σύγκλιση όλων. Με την αποδοχή όλων των στόχων σταθεροποίησης σε συνδυασμό όμως – και με την εξισορρόπηση – άμεσων μέτρων Ανάκαμψης. 
Όπως είδατε, το τελευταίο ημίωρο ταξιδέψαμε μαζί μια διαδρομή που ξετυλίχθηκε από τους αρχαίους χρόνους ως σήμερα. Από τις πνευματικές αξίες ως την Πολιτική και την Οικονομία. Πάτησε γερά στο χθες, αλλά σήκωσε το βλέμμα και κοίταξε μακριά στις προκλήσεις του αύριο. 
Αλήθεια ποιος ήταν ο κεντρικός πρωταγωνιστής αυτού του «αφηγήματος»; 
Η Ελλάδα; 
Η Ευρώπη; 
Μη κουράζεστε. 
Και οι δύο! 
Αυτό που ήθελα να σας πω, τόση ώρα, είναι ότι αυτά τα δύο είναι πια αξεχώριστα. 
Όπως ήταν και στο μυαλό των αρχαίων Ελλήνων, όταν διασκέδαζαν με το μύθο του σκανδαλιάρη Δία που ερωτεύθηκε την πανέμορφη Ευρώπη με τα μεγάλα μάτια. 
Γιατί αυτό ετυμολογικά σημαίνει «Ευρώπη»: Αυτή που έχει μεγάλα μάτια. 
Όχι μόνο μάτια που ομορφαίνουν το πρόσωπο. Αλλά και μάτια που ανοίγουν πνευματικούς ορίζοντες στο μυαλό και τη συνείδηση. 
Που παράγουν ιδανικά, τα μετουσιώνουν σε αρχές και αξίες, τα εμπεδώνουν σε κανόνες πολιτειακής οργάνωσης. Σε καθεστώτα Ελευθερίας, Δικαιοσύνης, Διάχυσης ευκαιριών και Αξιοκρατίας. 
Αυτό σημαίνει τελικά Ευρώπη. 
Κατά σύμπτωση αυτό σημαίνει και Ελλάδα. 
Σας ευχαριστώ πολύ. 


Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Δήλωση του Προέδρου της Ν.Δ. κ.Αντώνη Σαμαρά για την απόφαση του Eurogroup

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς, από την Κύπρο, όπου βρίσκεται για τριήμερη επίσημη επίσκεψη, αναφερόμενος στην απόφαση του Eurogroup, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Η σημερινή απόφαση του Eurogroup είναι θετική και σημαντική.
Απομακρύνει τον κίνδυνο χρεοκοπίας της χώρας, διασφαλίζει την ευρωπαϊκή της προοπτική, δίνει τη δυνατότητα το χρέος να γίνει βιώσιμο, ανοίγει το δρόμο για εκλογές. 
Σε αυτή την απόφαση, η συμβολή της Νέας Δημοκρατίας ήταν καθοριστική.
Χωρίς τη θετική μας ψήφο, σήμερα δεν θα υπήρχε η δυνατότητα ούτε κουρέματος του ελληνικού χρέους, ούτε μείωσης του κόστους δανεισμού της χώρας, ούτε σύναψης ενός νέου δανείου.
Αποφάσεις που αναδεικνύουν τη μεγάλη διαφοροποίηση, για μας, μεταξύ του 1ου από το 2ο Μνημόνιο και καταδεικνύουν την ορθότητα της επιλογής μας. 
Σήμερα, κλείνει ένας κύκλος αβεβαιότητας, ασάφειας και παλινωδιών που άνοιξε πριν δύο χρόνια η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τις πράξεις και τις παραλείψεις της.
Η χώρα κερδίζει χρόνο και ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας.
Ελπίδας ότι η χώρα θα συμπληρώσει τις πολιτικές με μέτρα για την ανάσχεση της ύφεσης, την αναθέρμανση της πραγματικής οικονομίας και τον περιορισμό της ανεργίας.
Ελπίδας ότι και η Ευρώπη θα μεταστραφεί από πολιτικές της μονόπλευρης ύφεσης και θα κατανοήσει την προτεραιότητα της ανάπτυξης.
Διότι χωρίς ανάκαμψη και ανάπτυξη της οικονομίας, όπως πλέον όλοι ομολογούν, ούτε οι άμεσοι δημοσιονομικοί στόχοι θα επιτευχθούν, ούτε το χρέος θα γίνει μακροχρόνια βιώσιμο. Σε μια Ελλάδα που πονάει και με ένα λαό που υποφέρει, δεν είναι ώρα για πανηγυρισμούς.
Γιατί η μεγάλη μάχη για την ανάκαμψη της Ελλάδας τώρα αρχίζει! Σε αυτή τη μάχη για ελπίδα ανάκαμψη και ανάπτυξη η Νέα Δημοκρατία θα πρωτοστατήσει!».

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Επιστολή του Προέδρου της Ν.Δ.. κ.Α.Σαμαρά σε Ε.Ε., Eurogroup, Δ.Ν.Τ. και Ε.Κ.Τ. EKT

Όπως ήδη έχω αναφέρει στην επιστολή μου της 23ης Νοεμβρίου 2011, το Κόμμα μου, η Νέα Δημοκρατία, έχει δεσμευτεί για την επιτυχία των στόχων του Προγράμματος Σταθεροποίησης, των βασικών πολιτικών του καθώς και της εφαρμογής τους. Το ίδιο ισχύει και για το Μνημόνιο/Οικονομική και Χρηματοπιστωτική Συμφωνία (MoU/MEFP) που ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο την περασμένη Κυριακή, με μεγάλη πλειοψηφία βουλευτών.
Πιο συγκεκριμένα, το κόμμα μου εκφράζει τη δέσμευσή του:
* Να προωθήσει την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη. Να υποστηρίξει ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές στις αγορές εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών καθώς και το φιλόδοξο σχέδιο αποκρατικοποιήσεων που περιέχει το πρόγραμμα. Οι προσαρμογές που συμφωνήθηκαν στην αγορά εργασίας, ελπίζουμε να δώσουν μια ισχυρή άμεση ώθηση, ώστε να προωθήσουν την απασχόληση και την οικονομική δραστηριότητα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για μιαν Οικονομία που βρίσκεται ήδη για πολλά χρόνια σε ύφεση και που η ανεργία της έχει ήδη ξεπεράσει το 20%.
* Να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη των αγορών και τη δημοσιονομική βιωσιμότητα, προστατεύοντας όμως τα πιο ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού. Υποστηρίζουμε την άμεση εφαρμογή περικοπών διαρθρωτικού χαρακτήρα και τις συνεχείς προσπάθειες να ελεγχθεί η δαπάνη και να αποφευχθούν οι καθυστερήσεις πληρωμών του δημοσίου [προς Έλληνες ιδιώτες και επιχειρήσεις], που φτάνουν ήδη το 3% του ΑΕΠ. Πράγματι, τολμηρές φορολογικές μεταρρυθμίσεις θα έπρεπε να φέρουν πιο δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών και να ανακόψουν τη φοροδιαφυγή.
* Να διασφαλιστεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Υποστηρίζουμε την εφαρμογή του Προγράμματος για μια ολοκληρωμένη στρατηγική αντιμετώπισης του προβλήματος στον τραπεζικό τομέα, με ισχυρή αποφασιστικότητα και έλεγχο του χρηματοπιστωτικού πλαισίου, καθώς και τα σχέδια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η οποία έχει στόχο να προωθήσει το δημόσιο συμφέρον και να σεβαστεί την επιχειρηματική αυτονομία των τραπεζών.
* Εκφράζουμε, προφανώς, τη δέσμευσή μας για ταχύτατη εφαρμογή της χρηματοπιστωτικής στρατηγικής που περιλαμβάνει τη Συμμετοχή του Επίσημου τομέα και το Ιδιωτικού τομέα (PSI), μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Αυτό θα βοηθήσει την Ελλάδα να επιτύχει τους απώτερους στόχους της δημοσιονομικής βιωσιμότητας και να προσφέρει τα απαραίτητα χρηματοδοτικά μέσα για να στηρίξει την προσαρμογή της χώρας μας και τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειές της.
Αν η Νέα Δημοκρατία κερδίσει τις επόμενες εκλογές στην Ελλάδα, θα παραμείνει προσηλωμένη στους στόχους και τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος, όπως περιγράφονται στο Μνημόνιο και τη Χρηματοπιστωτική Συμφωνία.
Όπως ανέφερα και στην προηγούμενη επιστολή μου, εξακολουθούμε να δίνουμε «μεγάλη έμφαση στο να επιτευχθεί άμεση Ανάκαμψη, έτσι ώστε τα δημόσια έσοδα που θα προκύψουν να μας επιτρέψουν να πετύχουμε τους στόχους που έχουν τεθεί».
Πράγματι, δίνοντας προτεραιότητα στην Ανάκαμψη, μαζί με τους άλλους αντικειμενικούς στόχους, θα καταστήσουμε το Πρόγραμμα πιο αποτελεσματικό και την προσπάθεια προσαρμογής πιο επιτυχή.
Έτσι λοιπόν, όπως υπογραμμίζω και στην προηγούμενη επιστολή μου, μπορεί να απαιτηθούν τροποποιήσεις που θα εγγυηθούν την πλήρη εφαρμογή του Προγράμματος. Και επαναλαμβάνουμε την πρόθεσή μας να φέρουμε αυτά τα ζητήματα για συζήτηση, μαζί με βιώσιμες εναλλακτικές πολιτικές, αυστηρά μέσα στα πλαίσια του Προγράμματος, ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο η επίτευξη των στόχων του.

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Ορισμός νεών Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων, Τομεαρχών,& Επικεφαλής Γραμματειών

Με απόφαση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνη Σαμαρά, ορίζονται νέοι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, Τομεάρχες και επικεφαλής Γραμματειών, οι παρακάτω βουλευτές:
  • Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, μαζί με το βουλευτή Κερκύρας κ. Νίκο Δένδια, ορίζονται ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας κ. Μάριος Σαλμάς       και ο βουλευτής Χίου κ. Κώστας Μουσουρούλης.
  • Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, ο βουλευτής Β’ Αθηνών κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης.
  • Αναπληρωτής του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, ο βουλευτής Ημαθίας κ. Μιχάλης Χαλκίδης.
  • Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εθνικής Άμυνας, ο βουλευτής Καβάλας κ. Νίκος Παναγιωτόπουλος.
  • Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εμπορίου, ο βουλευτής Β’ Αθηνών κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.
  • Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Περιφερειακής Πολιτικής, ο βουλευτής Ξάνθης κ. Αλέξανδρος Κοντός.
  • Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εξωτερικών, ο βουλευτής Αχαΐας κ. Μιχάλης Μπεκίρης.
  • Επικεφαλής της Γραμματείας Αγροτικού, ο βουλευτής Καρδίτσας κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας.
  • Επικεφαλής της Γραμματείας Κοινωνικής Συνοχής και Αλληλεγγύης, η βουλευτής Επικρατείας κα Ευγενία Τσουμάνη-Σπέντζα.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Απόφαση Επιτροπής Δεοντολογίας της Ν.Δ.


Με ομόφωνη απόφαση της Επιτροπής Δεοντολογίας της Νέας Δημοκρατίας, που συνήλθε σήμερα 13 Φεβρουαρίου, υπό την προεδρία του προέδρου της, βουλευτή, κ. Ιωάννη Τραγάκη, διαγράφηκαν οριστικά από μέλη του κόμματος 
οι βουλευτές
  1. Α΄Αθηνών κα Έλενα Κουντουρά, 
  2. Ά Αθηνών κα Ελίζα Βόζεμπεργκ, 
  3. Αιτωλοακαρνανίας κ.Δημήτρη Σταμάτη,
  4. Άρτας κ.Κωνσταντίνο Παπασιώζο, 
  5. Αττικής κ.Γιώργο Βλάχο,
  6. Βοιωτίας κ.Μιχάλη Γιαννάκη, 
  7. Δράμας κ.Μαργαρίτη Τζήμα,
  8. Δωδεκανήσου κα Τσαμπίκα Ιατρίδη,
  9. Έβρου κ.Αλέξανδρο Δερμετζόπουλο,
  10. Ευβοίας κ.Κωνσταντίνο Μαρκόπουλο,
  11. Ηρακλείου κ.Μανώλη Κεφαλογιάννη,
  12. Α΄Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνο Γκιουλέκα,
  13. Καστοριάς κ.ΖήσηΤζηκαλάγια,
  14. Λαρίσης κ.Χρήστο Ζώη,
  15. Λέσβου Σπυρίδωνα Γαληνό,
  16. Ά Πειραιά κ.Παναγιώτη Μελά,
  17. Πέλλης κ.Γεώργιο Καρασμάνη,
  18. Σερρών κ.Θεόφιλο Λεονταρίδη,
  19. Σερρών κ.Αναστάσιο Καριπίδη,
  20. Σερρών κα Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά,
  21. Χαλκιδικής κ.Γεώργιο Βαγιωνά.

Επιστολή του Προέδρου της Ν.Δ. κ.Αντώνη Σαμαρά πρός τον Πρόεδρο της Βουλής

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς με επιστολή που αποστέλλει στον Πρόεδρο της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικο, του γνωστοποιεί ότι θέτει εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας τους βουλευτές 
  1. Α΄Αθηνών κα Έλενα Κουντουρά, 
  2. Ά Αθηνών κα Ελίζα Βόζεμπεργκ, 
  3. Αιτωλοακαρνανίας κ.Δημήτρη Σταμάτη,
  4. Άρτας κ.Κωνσταντίνο Παπασιώζο, 
  5. Αττικής κ.Γιώργο Βλάχο,
  6. Βοιωτίας κ.Μιχάλη Γιαννάκη, 
  7. Δράμας κ.Μαργαρίτη Τζήμα,
  8. Δωδεκανήσου κα Τσαμπίκα Ιατρίδη,
  9. Έβρου κ.Αλέξανδρο Δερμετζόπουλο,
  10. Ευβοίας κ.Κωνσταντίνο Μαρκόπουλο,
  11. Ηρακλείου κ.Μανώλη Κεφαλογιάννη,
  12. Α΄Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνο Γκιουλέκα,
  13. Καστοριάς κ.ΖήσηΤζηκαλάγια,
  14. Λαρίσης κ.Χρήστο Ζώη,
  15. Λέσβου Σπυρίδωνα Γαληνό,
  16. Ά Πειραιά κ.Παναγιώτη Μελά,
  17. Πέλλης κ.Γεώργιο Καρασμάνη,
  18. Σερρών κ.Θεόφιλο Λεονταρίδη,
  19. Σερρών κ.Αναστάσιο Καριπίδη,
  20. Σερρών κα Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά,
  21. Χαλκιδικής κ.Γεώργιο Βαγιωνά.
Παράλληλα, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας με έγγραφό του προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Δεοντολογίας του Κόμματος κ. Γ. Τραγάκη, παραπέμπει στην Επιτροπή αυτή, τους παραπάνω Βουλευτές καθώς και τον ευρισκόμενο εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Βουλευτή Β΄Αθηνών κ. Παναγιώτη Καμμένο, με το ερώτημα της οριστικής διαγραφής από μέλη της Νέας Δημοκρατίας

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Δήλωση Προέδρου της Ν.Δ. κ.Αντώνη Σαμαρά



Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Αντώνης Σαμαράς, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Τα όσα δραματικά συμβαίνουν στο κέντρο της Αθήνας, πλήττουν την ίδια την Ελλάδα, πληγώνουν όλους του Έλληνες.
Βλέπουμε σκηνές από ένα αύριο, που πρέπει οπωσδήποτε  να αποτραπεί.
Ζητώ από τον κάθε Έλληνα: σωφροσύνη, πατριωτισμό,  ψυχραιμία και ενότητα»

Ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνη Σαμαρά στη Βουλή

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, 

    Η σημερινή ψηφοφορία είναι καθοριστική και δραματική ταυτόχρονα.   
    Αλλά, πριν απ’ όλα, οφείλουμε μιαν απάντηση σε εκείνους που μας έφεραν ως εδώ. Κι όμως, με διάφορες πολιτικές ακροβασίες, προσπαθούν να εμφανιστούν, περίπου και ως… «δικαιωμένοι»!
    Συγκρίνουν τη σημερινή ψηφοφορία με εκείνη του Μαΐου του 2010. Και  - αν είναι δυνατόν - θεωρούν... «πολιτική τους δικαίωση» το χάλι στο οποίο βρίσκεται η χώρα σήμερα και τα αδιέξοδα στα οποία μας έφεραν.
    Δεν θα άξιζε να ασχοληθούμε μαζί τους, αλλά θα βοηθούσαν, αν τουλάχιστον σιωπούσαν. Με το θράσος τους προκαλούν από πάνω και δυσκολεύουν πολύ να αποφασίσει η Βουλή με καθαρό μυαλό.
    Καθαρές κουβέντες, λοιπόν: 
    Το 2010 υπήρχε Ελληνική Οικονομία, υπήρχε αγορά - με προβλήματα ασφαλώς - αλλά υπήρχαν. Σήμερα έχουν καταρρεύσει τα πάντα. 
    Το 2010 είχαμε επιλογές.
Κι εκείνοι έκαναν όχι απλώς τις χειρότερες, αλλά τις πιο ολέθριες επιλογές! 
    Οδήγησαν στο Μνημόνιο, αφού κατήγγειλαν τη χώρα διεθνώς ως διεφθαρμένη, διακήρυξαν ότι μας «έσωσαν», διαψεύστηκαν όλες οι προβλέψεις τους, και τώρα καμαρώνουν... ότι δικαιώθηκαν! Ε λοιπόν, το θράσος δεν έχει όρια...
    Απομόνωσαν τη χώρα στο εξωτερικό με την απίστευτα καταστροφική πρωτοβουλία για δημοψήφισμα.
Και τώρα που η Ελλάδα αγωνίζεται να σπάσει την απομόνωσή της, καμαρώνουν ότι «δικαιώθηκαν» κι από πάνω...
    Προκάλεσαν μιαν πρωτοφανή κρίση, δεν τους βγήκε τίποτε, και τώρα ζητούν περίπου και την... ευγνωμοσύνη μας! 
    Τους προειδοποιήσαμε ότι το Μνημόνιο δεν έβγαινε, τους προειδοποιούσαμε ότι ήταν λάθος συνταγή, τώρα ομολογούν οι πάντες ότι ήταν λάθος συνταγή - εντός κι εκτός Ελλάδος - κι αυτοί που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση βγαίνουν και παριστάνουν τους «δικαιωμένους».
    Τους ζητάγαμε να διαπραγματευθούν τα μέτρα που επιβάλλονται, αποδείχθηκε ότι δεν διαπραγματεύονταν τίποτε, υπέγραφαν ότι τους έδιναν, χωρίς καν να τα διαβάσουν, όπως ομολογούν πια και οι δικοί τους υπουργοί, 
Κι όμως σήμερα παριστάνουν τους «καμαρώνουν» κι από πάνω! 
  
    Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, 
Για τις κολοσσιαίες ευθύνες όσων μας έφεραν ως εδώ δεν είναι η ώρα να μιλήσουμε σήμερα. Οι υπεύθυνοι θα έλθει η ώρα να λογοδοτήσουν. 
    Θα περιμέναμε τουλάχιστον, να πουν σήμερα: εντάξει, κάναμε λάθος! 
    Το λένε, πράγματι, αρκετοί δικοί τους. Κι αυτό είναι έντιμο τουλάχιστον...
    Αλλά υπάρχουν ακόμα πολλοί που καμαρώνουν για το «κατόρθωμά» τους. 
Τους λείπει κάθε αίσθηση πραγματικότητας; Τους περισσεύει το θράσος;
    Τι να πει κανείς. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια...  

    Για να ξαναγυρίσουμε στα σοβαρά, τώρα,  
    η σημερινή ψηφοφορία είναι από τις πιο κρίσιμες στην ιστορία αυτού του Κοινοβουλίου. Κι από τις πιο δύσκολες, συνειδησιακά και πολιτικά, για όλους μας.
  
Θα απαντήσω λοιπόν, σε μια σειρά ερωτήματα, που απασχολούν όλους, εντός κι εκτός αυτής της αίθουσας:
    * Ρωτάνε κάποιοι: έχουμε αλλάξει εμείς στάση απέναντι στο Μνημόνιο;
    -- Απαντώ απερίφραστα: Όχι! Και να θέλαμε δεν θα μπορούσαμε. Το Μνημόνιο αποδείχθηκε αυτό που λέγαμε πάντα: λάθος συνταγή! Τώρα το αποδέχονται οι πάντες εντός Ελλάδος. Και το ομολογούν όλο και περισσότεροι εκτός Ελλάδος. 
    Έπεσε έξω σε όλα, επιδείνωσε την ύφεση, εκτόξευσε το χρέος και δεν μείωσε παρά ελάχιστα το έλλειμμα του 2009. Που έτσι κι αλλιώς, μας παρουσιάστηκε ιδιαίτερα «φουσκωμένο» τότε…

    * Ρωτάνε επίσης: Αν δεν έχουμε αλλάξει στάση για το Μνημόνιο, τότε γιατί σήμερα ψηφίζουμε τη νέα δανειακή συμφωνία, ενώ τότε καταψηφίζαμε το Μνημόνιο;
    -- Απαντώ: Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. 
Γιατί σήμερα έχουν αλλάξει τελείως τα δεδομένα. 
Όχι η άποψή μας, όχι η θέση μας, αλλά τα δεδομένα. 
    -Τώρα η χώρα βρέθηκε δεμένη χειροπόδαρα. 
Τότε ήταν στριμωγμένη, αλλά δεν ήταν δεμένη χειροπόδαρα. 
    -Τώρα το χρέος μας έγινε μη βιώσιμο. 
Τότε ήταν μεγάλο, αλλά κανείς τότε δεν το χαρακτήριζε «μη βιώσιμο». 
Κι ούτε κανείς προέβλεπε ότι θα καταλήξει μη βιώσιμο. 
Μόνον εμείς τους προειδοποιούσαμε.
Αλλά όπως αγνόησαν τις προειδοποιήσεις μας σε όλα τα άλλα, τις αγνόησαν και σε αυτό. Κι όπως έπεσαν έξω σε όλα τα άλλα, έπεσαν έξω και σε αυτό. 
    -Τώρα αμφισβητείται ευθέως η παραμονή μας στην ευρωζώνη. 
Τότε δεν έμπαινε από κανένα τέτοιο θέμα. 
    -Τώρα μιλούν ευθέως για χρεοκοπία της χώρας. 
Τότε δεν έθετε κανένας τέτοιο θέμα. Μόνον εμείς προειδοποιούσαμε ότι αυτή η πολιτική οδηγεί στη χρεοκοπία, δεν την αποτρέπει. Αλλά ήμασταν μόνοι μας…
    -Τώρα η κρίση χρέους έχει συμπαρασύρει κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και φοβούνται ότι θα υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη επέκταση. Στην Ευρώπη και πέρα απ’ αυτήν… 
-Τότε κανείς δεν ανησυχούσε ακόμα για κάτι τέτοιο. Οι ανησυχίες για «μετάδοση» της κρίσης άρχισαν πολύ αργότερα. 
    -Τότε το ελληνικό πρόβλημα αντιμετωπιζόταν ως «ελληνική ιδιομορφία» που αποτελούσε απλή «ενόχληση» για την Ευρώπη. 
Σήμερα δεν φοβούνται μόνο την επέκταση της δημοσιονομικής κρίσης, φοβούνται και την επέκταση της κοινωνικής αναταραχής από την Ελλάδα στην υπόλοιπη Ευρώπη. 
Δεν άλλαξαν οι θέσεις μας. Άλλαξαν οι συνθήκες. Άλλαξαν δραματικά! Και στην Ελλάδα και διεθνώς…

    * Κι έρχεται λοιπόν το επόμενο ερώτημα: Τι ακριβώς άλλαξε τόσο δραματικά;
    Απαντώ: Τον Οκτώβριο του 2009, λόγω της διεθνούς ύφεσης που είχε μεσολαβήσει, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ παρέλαβε ένα πρόβλημα ελλείμματος,  κοινό για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Και το μετέτρεψαν σε κάτι πολύ πιο σοβαρό: σε κρίση δανεισμού που ήταν τότε μοναδική στην Ευρώπη. 
    Τώρα περάσαμε στην τρίτη φάση του δράματος: η κρίση δανεισμού της Ελλάδας, οδήγησε σε αντίστοιχα προβλήματα και σε άλλες χώρες. Τα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν παντού ήδη οδηγούν σε ύφεση παντού. 
Κι αυτό κινδυνεύει τώρα να μετατραπεί σε διαλυτική κρίση για την ίδια την Ευρώπη! 
    Το πρόβλημα ελλείμματος μιας μικρής χώρας, έγινε πρόβλημα δανεισμού της ίδιας χώρας, έγινε πρόβλημα ελλείμματος και δανεισμού άλλων χωρών, κυοφορεί κοινωνικές εκρήξεις παντού και απειλεί τη διάσπαση όλης της Ευρώπης! 
    Σας φαίνονται υπερβολικά όλα αυτά;
    Δεν τα λέω εγώ, υπάρχουν πλέον σε όλο το σοβαρό διεθνή τύπο. 
Σας φόβοι, σαν διάχυτη βαθιά ανησυχία...
Κι είναι πια εύλογοι οι φόβοι. Κι είναι δικαιολογημένη η ανησυχία...

* Ρωτάει λοιπόν, όλος ο κόσμος: Πώς έγιναν όλα τόσο περίπλοκα;
     -- Απαντώ: Ακριβώς αυτό: Τα πράγματα έγιναν πολύ περίπλοκα πια. Γιατί ως πρόσφατα, είχαμε μια χώρα – την Ελλάδα - που είχε πρόβλημα και που της επέβαλαν λάθος πολιτική. Και η πολιτική αυτή οδήγησε σε διάχυση της κρίσης σε άλλες χώρες. Πολλαπλασιάστηκαν οι χώρες που έχουν πρόβλημα. Και άλλαξε η στάση των ισχυρών χωρών.
Και τώρα τα προβλήματα των ανίσχυρων, εντείνουν τους φόβους των ισχυρών, που έτσι πολλαπλασιάζουν τα προβλήματα των αδύνατων, που με τη σειρά τους επιτείνουν ακόμα περισσότερο τους φόβους των ισχυρών... 
Κι όλος αυτός ο φαύλος κύκλος έχει στο επίκεντρό του την Ελλάδα.
Πρέπει να βγούμε από το κάδρο της Ευρωπαϊκής κρίσης. Πρέπει να θωρακιστούμε πριν πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Αυτό είναι το απολύτως επείγον τώρα... 
Δεν είναι μόνο οι δικές μας εξελίξεις που επηρεάζουν όλους τους άλλους. Είναι και οι δικές τους ανησυχίες, ο φόβος τους – και ο πανικός τους, ίσως – που μπορεί να επηρεάσει και μας. Ήδη επηρεάζει τις τύχες μας.
    Πρέπει να βγούμε από το επίκεντρο της κρίσης, να θωρακιστούμε από τις επιπτώσεις της, να σπάσουμε αυτό το φαύλο κύκλο στον οποίο βυθιζόμαστε.  

* Ρωτάνε πολλοί ακόμα: Τι ακριβώς ψηφίζουμε σήμερα;
    Απαντώ: Δεν ψηφίζουμε μια πολιτική με την οποία ως χθες διαφωνούσαμε. Αυτό που ψηφίζουμε σήμερα, περιέχει ασφαλώς και τη λάθος συνταγή – αυτό απλώς προσπαθούμε για την ώρα να το μετριάσουμε – αλλά περιέχει και κάτι άλλο που δεν περιείχε το πρώτο Μνημόνιο: το κούρεμα του ελληνικού χρέους! 
Πόσο «κούρεμα»; 100 δις είπε χθες ο Πρωθυπουργός. Κατά 85 δισεκατομμύρια τουλάχιστον!
    Και τη μείωση των μελλοντικών ελλειμμάτων κατά 4-5 δισεκατομμύρια τουλάχιστον, κάθε χρόνο. 
    Και τη διάσωση του τραπεζικού συστήματος. Όχι των «τραπεζιτών», όπως λέγεται από κάποιους. Αλλά των καταθέσεων και της ρευστότητας. Χωρίς τα οποία δεν υπάρχει ούτε οικονομία ούτε ευημερία, ούτε καμιά προοπτική για κανένα…
    Πολλοί, που πριν λίγο καιρό έσπευδαν να φωτογραφηθούν με τους τραπεζίτες, παριστάνουν σήμερα τους... «Ροβεσπιέρους» κατά των Τραπεζιτών. 
    Δεν μπαίνω σε αυτή την ανόητη συζήτηση. 
Δεν παρακολουθώ αυτόν τον λαϊκισμό της απελπισίας. 
    Εμένα με ενδιαφέρει να διασωθούν οι καταθέσεις του κόσμου και η ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.
    Το Μάϊο του 2010 δεν διακυβεύονταν τίποτε απ’ αυτά. Και εν πάση περιπτώσει, τότε υπήρχαν άλλες επιλογές. Μη ξεχνάτε ότι η Ελλάδα έβγαινε στις αγορές και δανειζόταν άνετα ως τον Φεβρουάριο του 2010.
    Μετά μας είπαν ότι θα βγούμε στις αγορές το 2011.
    Τώρα ξέρουμε ότι δεν μπορούμε ούτε να το σκεφτόμαστε πριν το 2020!
    Έχουμε κλείσει δυόμιση χρόνια, όπου κάθε τρείς μήνες βγαίνουμε στη γύρα για να πάρουμε τη δόση μας.
    Τότε άνοιξαν το τραγικό κεφάλαιο που οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο. 
Τώρα το κλείνουμε το κεφάλαιο αυτό! 
    Τότε αποφάσισαν να μας «σώσουν» με το μαρτύριο της σταγόνας. 
Τώρα θα πάρουμε το νέο δάνειο, για να διασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα του χρέους μας και στο εξής εμείς θα πρέπει να βγούμε από την κρίση, κυρίως με τις δικές μας δυνάμεις.
    Αυτό ακριβώς κάνουμε με την ψήφο μας σήμερα:
    Προσπαθούμε να βγει η Ελλάδα από το κάδρο μιας κρίσης που έχει πάρει πλέον διεθνείς διαστάσεις. 
    --Να απαλλαγούμε σύντομα από το μαρτύριο της σταγόνας, να αποφύγουμε άμεσα την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και να διεκδικήσουμε μετά, αυτό που έχουμε περισσότερη ανάγκη για να σταθούμε στα πόδια μας Να βάλουμε τέλος στην παραλυτική ύφεση, να αρχίσει η Ανάκαμψη!
    --Να θωρακιστούμε άμεσα με τη μείωση και τους χρέους και με τη μείωση των επιτοκίων που πληρώνουμε στο υπόλοιπο χρέος.
    --Να κερδίσουμε χρόνο, αφού η αποπληρωμή του νέου χρέους μετατίθεται για 20-30 χρόνια. 
    -- Να κερδίσουμε χρόνο για να διαπραγματευθούμε Ανάκαμψη και Ανάπτυξη. Αυτά θα μας βγάλουν από την κρίση. Και μόνον αυτά.
    Σκεφτείτε κάτι ακόμα: όλοι δεν προβλέπουν ότι κάποια στιγμή η Ευρώπη θα υποχρεωθεί να εκδώσει ευρωομόλογα; Από τα οποία μπορεί να σωθεί και η Ελλάδα, με την Ανάπτυξη που θα υποκινήσει; Θα είμαστε εμείς χρεοκοπημένοι και «στην απ’ έξω» όταν έρθει αυτή η ευκαιρία; 
    -- Και, τέλος, με την ψήφο μας σήμερα ανοίγουμε το δρόμο για άμεσες εκλογές! Που θα λειτουργήσουν λυτρωτικά για την κοινωνία και σταθεροποιητικά για τη δημοκρατία. Άμεσα εκλογές!
    Γιατί η χώρα έτσι δεν μπορεί να κυβερνηθεί για πολύ, και αν δεν κάνουμε κάτι να κερδίσουμε χρόνο και να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση, έστω και προσωρινά, δεν μπορούν να γίνουν εκλογές ομαλά.
    Σήμερα, λοιπόν, αυτό κάνουμε: βγαίνουμε από το κάδρο της Ευρωπαϊκής κρίσης που κορυφώνεται, θωρακιζόμαστε άμεσα από τα χειρότερα, κερδίζουμε χρόνο για να διαπραγματευθούμε αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και ανοίγουμε το δρόμο για άμεσες εκλογές, ώστε να εκτονωθούν οι πιέσεις και μέσα στη χώρα. 
    Ήδη ζήτησα να προσδιοριστεί η ημερομηνία διάλυσης της Βουλής από τώρα. Μετά το PSΙ, να διαλυθεί αμέσως η Βουλή. Και να προσδιοριστεί από τώρα η ημερομηνία εκλογών τρείς εβδομάδες αργότερα, στις αρχές Απριλίου. 
Προειδοποιώ όσους κωλυσιεργούν να πάψουν να το κάνουν. 
    Δεν θέλουμε, τέτοιες ώρες, μικροκομματικές αντιπαραθέσεις. Ας μη πηγαίνει κανένας γυρεύοντας... Σήμερα υπάρχει δυσαρμονία Βουλής και λαού! Το ξέρουν και οι πέτρες! 
    Το ζητούμενο είναι να ξεμπλοκάρουν οι εξελίξεις το ταχύτερο και να ανοίξει ο δρόμος για τον ομαλότητα. Κι αυτό θα κάνουμε. 

    Να το πω κι αλλιώς, ακόμα πιο σταράτα:
    Επί δυόμιση χρόνια προειδοποιώ ότι είναι λάθος η συνταγή. Κι ότι μας φέρνει στη χρεοκοπία, μας πάει στο γκρεμό. 
    Επί δυόμιση χρόνια η χώρα κατηφόρισε προς το γκρεμό. 
    Τώρα έφτασε στο χείλος του γκρεμού. 
    Τι περιμένατε εγώ να πω; Εδώ που τα φέρατε, πέστε στο γκρεμό να τελειώνουμε;
    Μα δεν θα πέσουν μόνο αυτοί που μας έφεραν ως εδώ... 
    Θα πέσει όλη η χώρα! 
    Άρα τι πρέπει να κάνω; 
Να κρατήσω τη χώρα να μην πέσει! 
    Να κάνω λίγα βήματα μακριά από το άκρη του γκρεμού, να κερδίσω χρόνο, να αντιστρέψω την πορεία. 
    Με τη σημερινή μας απόφαση κάνουμε λίγα βήματα μακριά από την άκρη και κερδίζουμε χρόνο. 
    Μετά τις εκλογές όλοι μαζί, αφού έχουμε πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό – την αλήθεια, όχι «λεφτά υπάρχουν, πάρε κόσμε» - κι αφού ο λαός έχει αποφασίσει κι έχει δώσει ισχυρή εντολή, θα αλλάξουμε την πορεία. 
    Αν αποφύγουμε τώρα τα χειρότερα, η χώρα μπορεί. 
    Αν θωρακιστούμε απέναντι στις διεθνείς επιπτώσεις που έρχονται, θα τα καταφέρουμε. 
    Αν προλάβουμε να αξιοποιήσουμε το μεγάλο πλούτο του υπεδάφους μας και του υποθαλάσσιου χώρου μας, της ΑΟΖ, σίγουρα θα τα καταφέρουμε. 
    Σήμερα, με την απόφασή μας κερδίζουμε χρόνο και περιθώρια, για να αλλάξουμε την πορεία της χώρας. 
    Αλλά πρώτα πρέπει να αποφύγουμε το άλμα στο κενό, από το χείλος του γκρεμού που μας οδήγησαν. Τόσο απλά!

    Και μια που σε λίγη ώρα ψηφίζουμε, μια ακόμα παρατήρηση προς τη δική μου πτέρυγα, προς τους βουλευτές μας. 
Ο καθένας σας γνωρίζει την προσωπική εκτίμηση που του τρέφω. Εκτίμηση, αλλά και αγάπη!
    Όμως η Ελλάδα έχει πάρει όλα τα λάθος μονοπάτια. Και τώρα είμαστε στο τελευταίο. 
Δεν έβαλα χθες θέμα κομματικής πειθαρχίας για να χωρίσουν οι δρόμοι μας. 
Δεν το θέλω!
Αλλά αυτό που λέω, για κάποιους που θα επιμείνουν, να ξέρετε, το εννοώ!
Θα χωρίσουν οι δρόμοι μας!
Γιατί η  Ελλάδα, δεν θέλω να χάσει για πάντα το δικό της δρόμο. 
Άλλωστε, από τον λαό εκλέχθηκα, αυτόν οφείλω να προστατέψω, πριν και πάνω απ’ όλα. Σε αυτόν δίνω λογαριασμό και αυτός αποτελεί το υπέρτατο, για μένα, κριτήριο…
Γνωρίζετε ότι δεν συνηθίζω να κινδυνολογώ και δεν θα το κάνω. 
    Αλλά ο ελληνικός λαός οφείλει να γνωρίζει τι πάμε να αποτρέψουμε σήμερα.
    Δεν θα μιλήσω για «σενάρια δραχμής». Δεν θα μιλήσω για την τεράστια φτώχεια που θα έλθει, αν κάνουμε το άλμα στο γκρεμό. 
    Ο Ελληνικός λαός ήδη ζει τη φτώχεια, ήδη δεν βλέπει μπροστά του προοπτικές, και βρίσκεται σε δικαιολογημένο σοκ. 
    Ο φόβος πολλές φορές οδηγεί σε απόγνωση. 
Και η απόγνωση, δεν είναι καλός σύμβουλος.
    Πρέπει να σας πω, όμως, ότι αν κάνουμε το άλμα στο κενό, τότε πάμε σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία άμεσα. 
    Και η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία θα οδηγήσει στη λεηλασία της χώρας – του λαού του τόπου. 
    Επιμένω στη λεηλασία. Γιατί όταν φτωχαίνεις απότομα, αλλά διατηρείς τον πλούτο σου, μπορείς σχετικά εύκολα να ανακάμψεις. Όταν χάνεις τον πλούτο σου, τότε είναι πολύ πιο δύσκολο να ανακάμψεις. 
    Και «πλούτος» δεν είναι μόνο η περιουσία του καθενός. 
    Πλούτος είναι και οι νέοι άνθρωποι που ήδη φεύγουν και που αν προκύψει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, θα την εγκαταλείψουν μαζικά. 
    Πλούτος είναι και η δημοκρατία μας, που ήδη κλονίζεται κι αν προκύψει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, θα κινδυνεύσει πολύ σοβαρά. 
    Πλούτος είναι και η Ελευθερία μας και η Ανεξαρτησία μας που ήδη υπονομεύονται, αλλά αν προκύψει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, θα κινδυνεύσουν να καταλυθούν οριστικά. 
    Πλούτος είναι η ταυτότητα της κοινωνίας, αυτό που μας ορίζει ως έθνος, ως χώρα, ως λαό, που αν προκύψει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, θα κινδυνεύσουν θανάσιμα. 
    Αυτός ο πλούτος θα κινδυνεύσει άμεσα αν υπάρξει ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.
    Και ναι, σε μια τέτοια περίπτωση, θα ζήσουμε πράγματι σκηνές τρόμου, με άδεια ράφια, κλειδωμένα μαγαζιά, ελλείψεις σε στοιχειώδη – φάρμακα και καύσιμα – δελτίο στα τρόφιμα... 
    Γι’ αυτό θέλω να αποφύγουμε το άλμα στο γκρεμό, σήμερα.
    Να κερδίσουμε χρόνο, να αποκαταστήσουμε την ομαλότητα και να πάμε σε εκλογές αύριο. 
    Γι’ αυτό σας καλώ να ψηφίσουμε σήμερα τη νέα δανειακή συμφωνία.
    Για να έχουμε τη δυνατότητα αύριο να διαπραγματευθούμε και να αλλάξουμε την πολιτική που μας επιβάλλει. 
    Αλλά για να μπορέσουμε να την αλλάξουμε, πρέπει να υπάρχουμε, ως χώρα, ως κοινωνία, ως δημοκρατία. 
    Δεν σας ζητώ να υπερψηφίσετε τη «λάθος συνταγή». 
    Πρώτος εγώ την αποδοκίμασα κι επιμένω...
    Σας ζητώ, όμως, να απομακρυνθούμε όλοι μαζί από το χείλος του γκρεμού! 
    Και να παλέψουμε μαζί, στη συνέχεια, για να απομακρυνθούμε τελείως από τον γκρεμό, και να βρούμε το δρόμο της ομαλότητας και της Ανάπτυξης. 
    Είμαι βέβαιος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι θα κάνετε το καθήκον σας!

Όχι στην Κατάρρευση - Ναι στην Ελπίδα!

Η Νέα Δημοκρατία παίρνει τις αποφάσεις της με αίσθημα ευθύνης και συνείδησης του ιστορικού βάρους που της έλαχε για την πορεία του τόπου και την τύχη του ελληνικού λαού. Όσο δύσκολο ήταν το «ΟΧΙ» στο 1οΜνημόνιο άλλο τόσο δύσκολο είναι το «ΝΑΙ» στο 2ο. Αλλά, ενώ το 1ο Μνημόνιο μπορούσαμε να το είχαμε αποφύγει στο 2ο το δίλημμα είναι ανάμεσα στη λήψη οδυνηρών μέτρων και στην απόλυτη καταστροφή.
  • Από την πρώτη στιγμή, με επιμονή και σαφήνεια, μιλήσαμε για την ανάγκη μιας άλλης πολιτικής που θα απέτρεπε τη δέσμευσή μας από το ΔΝΤ. Δεν εισακουστήκαμε και οδηγηθήκαμε στο Μνημόνιο.
  • Καταψηφίσαμε το Μνημόνιο και συνεχίσαμε να ζητούμε τη συνταγή της ανάπτυξης, προειδοποιώντας ότι τα μέτρα που είχαν παρθεί θα αποτύχουν. Πάλι δεν εισακουστήκαμε και φθάσαμε στο χείλος του γκρεμού.
Οι επιλογές μας δικαιώθηκαν και οι θέσεις μας παραμένουν, αλλά σήμερα αποφασίζουμε για να αποτρέψουμε τον μεγάλο κίνδυνο κατάρρευσης που αντιμετωπίζει η χώρα , για να προχωρήσουμε και να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε την πολιτική μας.
Σήμερα ψηφίζουμε τη δανειακή σύμβαση γιατί η κατάσταση, δυστυχώς, δεν είναι αυτή που ήταν πριν 2 χρόνια, ούτε καν πριν 6 μήνες:
  • Το 2009 το χρέος της Ελλάδας ήταν μεγάλο, αλλά ήταν ακόμα βιώσιμο. 
    - Τώρα το έκαναν μη βιώσιμο.
  • Στις αρχές του 2010, βγαίναμε ακόμα στις αγορές και σε λογικά επιτόκια. 
    -Τώρα αυτό είναι αδύνατο.
  • Το 2009 υπήρχε η Ευρώπη της Αλληλεγγύης. 
    - Τώρα αναδεικνύεται, όλο και περισσότερο, η Ευρώπη της τιμωρίας.
  • Ως τον Οκτωβρίου του 2011, οι Ευρωπαίοι πίστευαν ακόμα ότι η Ελλάδα μπορεί να σωθεί. 
    - Μετά την καταστρεπτική πρωτοβουλία για δημοψήφισμα, οι Ευρωπαίοι έχασαν κάθε εμπιστοσύνη στην Ελλάδα.
Σήμερα αποφασίζουμε με στόχο να αποφύγουμε πάση θυσία:
  • Την αναγκαστική έξοδό μας από το ευρώ.
  • Την καταστροφή και τη λεηλασία της χώρας μας, του πλούτου της και του λαού της
  • Την εφιαλτική προοπτική μιας χώρας με κλειδωμένα μαγαζιά, άδεια ράφια, χωρίς καύσιμα, χωρίςφάρμακα και με δελτίο στα τρόφιμα.
Σήμερα αποφασίζουμε γνωρίζοντας ότι κινδυνεύουμε να χάσουμε περισσότερα από την οικονομική μας ευημερία:
  • την Ελευθερία και
  • την Ανεξαρτησία μας,
Σήμερα αποφασίζουμε έτσι ώστε να μπορούμε να αντισταθούμε ταυτόχρονα:
  • σε όσους μας προσβάλλουν και μας αδικούν,
  • σε όσους εισηγούνται ανοικτά την υποταγή αλλά και
  • σε όσους λαϊκίζουν επικίνδυνα κερδοσκοπώντας πάνω στη μιζέρια του ελληνικού λαού και προτείνοντας εύκολες δήθεν «λύσεις».
Σήμερα αποφασίζουμε με στόχο:
  • η χώρα να σταθεί στα πόδια της απαλλασσόμενη από 85 δισεκατομμύρια χρέους.
  • να μπορεί σύντομα να ορίζει τις τύχες της και να αναλαμβάνει τις ευθύνες της.
Σήμερα αποφασίζουμε προσδοκώντας να βγούμε από την κρίση και στη συνέχεια:
  • να διεξαχθούν εκλογές, ώστε να προκύψει νέα κυβέρνηση με νωπή και ισχυρή εντολή για να μπορέσει να κυβερνηθεί ο τόπος
  • να εφαρμοσθεί επιτέλους μια νέα Αναπτυξιακή πορεία
  • να διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή.
Η Νέα Δημοκρατία έχει ξεκαθαρίσει: μόλις ολοκληρωθεί το PSI άμεση διάλυση της Βουλής και εκλογές!
  • Γιατί ποτέ δεν υπήρξε τέτοια δυσαρμονία Βουλής και λαϊκού φρονήματος!
  • Γιατί θα δυναμώσει η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας.
  • Γιατί ο μεγάλος κίνδυνος είναι να εκραγεί η κοινωνία, αν δεν γίνουν οι εκλογές!
Η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα:
  • που παραμένει όρθιο μέσα στη γενική κατάρρευση,
  • που συνιστά τη μόνη σίγουρη λύση για μια πορεία ανάπτυξης.